Milieu Centraal blog.milieucentraal.nlhttp://blog.milieucentraal.nl/ di, 01 mei 2012 15:30:00 di, 01 mei 2012 15:30:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/mei/u-kiest-wat-ertoe-doet!/ In een kamer van een willekeurig Haags Ministerie heb ik een gesprek. De discussie gaat over de vraag hoe consumenten geholpen kunnen worden bij het maken van duurzame keuzes. Dat is immers de kerntaak van Milieu Centraal. Eén ding waarmee consumenten niet zijn geholpen, is het woud aan keurmerken. Allemaal leuk en aardig bedoeld, maar met ruim honderd (100!) logo's en keurmerken die iets zeggen over duurzaamheid bereik je niets. We pakken het theezakje dat voor ons ligt op de vergadertafel. Drie logootjes staan erop. Best knap nog, op zo'n klein papiertje. Slechts één van de drie logo's is een keurmerk, het officiële EKO-keurmerk. De andere twee zien er leuk uit, maar zeggen niets. Groen boompje versus garanties Het gaat mij er niet om de logobedenkers en keurmerkmakers belachelijk te maken. Er zitten namelijk allemaal goede bedoelingen en vaak werkelijke inspanningen achter. Maar het zijn er te veel. Je kan niet meer het verschil zien tussen een goed bedoeld maar nietszeggend groen boompje of bloemetje, en een serieus keurmerk waar een onafhankelijke certificeringsinstantie achter zit. En alleen op dat laatste kun je als consument vertrouwen. En daar gaat het om: krijg je als consument garanties dat een bepaald product duurzaam is? Alles in beeld zodat consument kan kiezen Milieu Centraal gaat niet vertellen welke keurmerken of logo's moeten blijven en welke beter kunnen verdwijnen. We brengen wel alles in beeld, zodat de consument weet welke ertoe doen. Zo kan iedereen zelf kiezen waar die op wil letten en welke logo's hem of haar aanspreken. Daarover meer in de Milieu Centraal nieuwsbrief van mei . Mijn tip: bepaal dus zelf welke keurmerken er voor u toe doen. Stop dat logo in uw portemonnee of misschien nog handiger: maak er een foto van en sla hem op in uw mobiele telefoon. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/mei/u-kiest-wat-ertoe-doet!/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/mei/u-kiest-wat-ertoe-doet!/ di, 01 mei 2012 15:30:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/koninginnedag-dag-van-het-hergebruik/ Gelukkig komt het mooie weer er nu echt aan: de rits in mijn winterjas was niet meer bruikbaar, dus ik moet ook wel echt overstappen naar m'n zomerjas. Jammer van die winterjas, want hij is verder nog prima in orde en kan nog jaren mee. Repareren of vervangen? Een rotklusje om een nieuwe rits erin te zetten; dat zou ik dus waarschijnlijk tot de volgende vorstperiode uitstellen - ik sluit zelfs niet uit dat ik zou zwichten voor een nieuwe winterjas voor die tijd. Gelukkig heb ik een heel handige schoonmoeder die meteen aanbiedt er een nieuwe rits in te zetten. Zoiets sla ik natuurlijk niet af! Kroelen Ondertussen heb ik andere dingen aan mijn hoofd, want over zes weken verwacht ik mijn tweede kindje en de babykamer is nog niet op orde. Zo rond de geboorte van een kind is hergebruik of reparatie van spullen wel heel makkelijk te organiseren. Het wiegje wordt me in bruikleen gegeven door een van onze buren. Het voedingskussen dat ik nog op zolder heb liggen, wil ik nog bijvullen met extra vulling om de stevigheid weer terug te krijgen. De kolftas die ik een jaar lang intensief heb gebruikt op m'n werk voor mijn eerste kind, krijgt nieuwe schouderbanden zodat ie straks weer even mee kan. Tweedehands kleertjes krijg ik van alle kanten toegestopt en bovendien kan onze dochter straks ook best veel kleren van haar oudere broertje gebruiken. De schat van 3 heeft zelf zijn kist met knuffels doorgezocht en een paar mooie knuffels uitgezocht waar zijn kleine babyzusje straks mee mag kroelen. Blij maken Als geroepen komt Koninginnedag in zicht. Bij uitstek een dag om spullen een tweede leven te gunnen en voor weinig geld veel mensen en kinderen blij te maken. Mijn zoon speelt nog steeds met de graafmachine die we vorig jaar voor een euro hebben gekocht en hij mag dit jaar zowel zijn wagenpark uitbreiden als ook zijn boekenverzameling. Hij kan niet wachten. En wie weet scoor ik ook nog wel een mooie fietskar waar ik alles in kan vervoeren en waar de baby straks heerlijk kan genieten van de lange fietstochten die we met mooi weer zullen maken. Kom maar op met die zon! Meer weten? Kijk voor meer info over duurzaam kopen en gebruiken van spullen op: www.milieucentraal.nl . Of ga aan de slag met de handige tips voor reparatie op www.1010global.org . http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/koninginnedag-dag-van-het-hergebruik/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/koninginnedag-dag-van-het-hergebruik/ do, 26 april 2012 14:18:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/wattnu/ Daar zit ik dan, onder de televisielampen. Lekker opgemaakt, handen rustig op tafel. Vriendelijk kijkend. Daar moet ik altijd goed op letten, want door mijn grote wenkbrauwen lijk ik meteen boos te kijken als ik even nadenk. En dat is niet de bedoeling - dat boos kijken dan, nadenken is wel de bedoeling. Dat heb ik ook heel erg gedaan voor dit programma. Want RTL7 heeft een mooi, maar ook moeilijk programmaformat bedacht. Het heet WattNU? en combineert een spel met een inhoudelijke discussie. Toekomst simuleren Het energietransitiespel simuleert de toekomst. Hoe ziet de energievoorziening in 2030 eruit? Welke keuzes maak je als het gaat om duurzame energie, CO2-uitstoot, invoer van biomassa of juist export van groene stroom? Ik speelde het voorafgaand aan de opnamen en mocht dus naar believen kern- of kolencentrales neerzetten, bio-vergisters of zonnepanelen installeren, heel Nederland elektrisch laten rijden of alle industrie sluiten. De computer constateerde en telde op, of af. Na anderhalf uur spelen was ik erg tevreden over het resultaat. Ik had de CO2-uitstoot van Nederland met 65 procent beperkt, ik realiseerde 40 procent energiebesparing. Bijna de helft van de benodigde energie wordt duurzaam opgewekt met mijn energietransitiesimulatie. En dat alles tegen dezelfde maatschappelijke kosten als nu in 2012: Vera for president ! Alleen de voetafdruk van Nederland pakte nog te hoog uit: 1,5. Dat komt omdat ik veel op biomassa had ingezet, en dat moet elders vandaan komen. Gezien onze huidige voetafdruk valt anderhalf echter nog reuze mee. Druk maken Ik zit dus zeer  tevreden aan de tafel van WattNU-presentator Joris Putman. Mijn 'tegenspeler' is Stef Kranendijk, CEO van Desso. We zijn het inhoudelijk erg eens, dus het gesprek gaat met name over waar de versnelling richting duurzaamheid vandaan moet komen, en wat daarbij de rol van overheid en bedrijven is. En het gaat natuurlijk over het cradle-to-cradle denken, waar Stef zeer door geïnspireerd is. We zijn allebei te betrokken bij de inhoud van de energiediscussie om ons druk te maken over het spelelement  van WattNU. Om voor ons beiden onduidelijke redenen wint Stef. Iets met dat hij beter op het gemiddelde scoorde dan ik. Liever niet gemiddeld Prima, want ik wil ook helemaal niet gemiddeld scoren. Ik wil zorgen dat Nederland, en dan vooral de Nederlandse consument, nog veel meer energie bespaart en duurzaam opwekt dan nu het geval is. En schoner produceert, meer elektrisch rijdt en reststromen gebruikt als biomassa. Zelf toekomst simuleren: energietransitiespel Wilt u zelf ook eens proberen hoe dat uitpakt? Dat kan! Op www.energietransitiemodel.nl   kunt u het Energietransitiespel spelen. Kies uw jaartal, kies uw CO2 en duurzaamheidsdoelen en ga bouwen en veranderen. Isoleer alle huizen, verduurzaam de energieproductie en kies voor schone landbouw en zuinige mobiliteit. Misschien wordt u dan wel president van Nederland in 2030?! WattNu: zondag 8 april 9:00 uur RTL7 / wattnu.nl . http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/wattnu/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/april/wattnu/ do, 05 april 2012 11:12:00 7273 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/groen-gassen/ Inmiddels rij ik alweer twee weken in een Audi A6 op groen gas en mijn ervaringen zijn buitengewoon positief. De techniek is perfect. Mijn chauffeur en ikzelf merken geen verschil met rijden in een auto op diesel. Door mijn grote aantal kilometers was ik de ideale kandidaat voor de nieuwe brandstof 'groengas'. Al rijd ik niet vaak zelf, ik ben veel op de weg. De lange afstanden die ik afleg, zo'n 100.000 kilometer per jaar, geven me de tijd om mijn werk voor te bereiden. Mijn chauffeur doet de rest. Koeien brengen snelheid Begin januari mocht ik een nieuw groengas-tanksation in Joure openen. Tien minuten van mijn huidige woonplaats. In het dorp vertelt zoiets zich snel rond. Het spreekt mij en mijn buren zeer aan om zo verbonden te zijn aan duurzame mobiliteit. De koeienmest heeft nu een nuttige bestemming. Wel een grappig idee; de koeien waar ik op uitkijk brengen even later mijn Audi A6 op snelheid! Deze auto is speciaal omgebouwd, want er zijn nog maar weinig modellen waar ik in pas (u kent mijn lengte) en waar de aardgasinstallatie af-fabriek inzit. De milieuwinst van het rijden op groen gas is dan namelijk groter dan met een 'retrofit' installatie, die later is ingebouwd, zoals in deze Audi. Ik moet kieskeurig zijn qua model, omdat de lange afstanden een comfortabele zit vereist. Dief Naast groen gas is ook elektrisch rijden een milieu-topper onder de nieuwe brandstoffen. Beiden scoren ze goed op CO2-uitstoot en kunnen ze een bijdrage leveren aan een verbetering van de luchtkwaliteit. Auto-industrie en overheid moeten samen optrekken om deze nieuwe brandstoffen te stimuleren. Je zou auto's in aanschaf even duur moeten maken, zodat mensen een dief van hun eigen portemonnee zijn als zij een vervuilende auto verkiezen boven een zuinige. Fiscale prikkels kunnen daarbij een belangrijk hulpmiddel zijn. Ook autoverkopers dienen goed van de hoed en de rand op de hoogte te zijn, anders kunnen ze de klant in de winkel nooit goed adviseren. Anderen stimuleren Te weinig mensen weten nog hoe het precies zit met elektrisch rijden en rijden op groen gas, qua milieuwinst, qua investering en gebruikskosten. Als voorzitter van Milieu Centraal pleit ik dan ook voor een pro-actieve aanpak van de voorlichting. Mijn positieve ervaringen kunnen anderen stimuleren om ook een auto op nieuwe brandstoffen te overwegen. Ik kan u zeggen, het rijdt prima! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/groen-gassen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/groen-gassen/ di, 24 januari 2012 12:16:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/vijand-van-het-goede/ "Het betere is de vijand van het goede". Een tweet over onze publiciteit over groen gas deed me denken aan deze spreuk van mijn oma. Een twitteraar  vond dat het verminderen van de veestapel een betere oplossing was voor het mestprobleem. Een andere vond weer dat we elektrisch rijden in de weg zaten door het promoten van groen gas. Rijden op poep Zucht… Natuurlijk wil ik graag dat mensen minder vlees eten en minder autorijden, maar zolang mensen dit beide doen is een combi zo gek nog niet. Dit meldde ik ook de betreffende tweeter, maar die liet zich niet afschrikken. Of we wel rekening hadden gehouden met de ontbossing? Ja, ook daar heeft Milieu Centraal naar gekeken. De vraag is echter waar je de reeks ontbossing-veevoer-mest aan toerekent. Is dat te wijten aan de vleesconsumptie of  aan het rijden op groen gas? We houden toch vooral vee om het op te eten, niet om er auto mee te rijden. En dan nog, groen gas wordt voor een deel gemaakt uit mest (rijden op poep, om het concreet te maken), maar ook uit stortgas en reststromen zoals aardappel en bietenloof. Het lijkt me buitengewoon nuttig  om die stromen te gebruiken als brandstof. Beiden toppers Het tweede punt wat opkwam in mijn tweet-line was dat we met alle aandacht voor groengas het elektrisch vervoer in de wielen rijden (sorry, schot voor open doel). Nou, dat lijkt me echt niet. In alle uitingen heeft Milieu Centraal het over nieuwe brandstoffen, en laten we steeds zien wat het verschil is tussen elektrisch, groengas, bio-ethanol, bio-diesel, aardgas, lpg, diesel en benzine. Het zal u niet verbazen dat elektrisch en groengas beiden toppers zijn in de scores. Ze scoren goed als het gaat om een lage CO2-uitstoot, en ook qua fijn stof en stikstofoxiden zijn het schone brandstoffen. Ook keken we naar ruimtegebruik, en dan is bijvoorbeeld biodiesel een mindere keuze. Steeds noemen we beide alternatieven, vooral afgezet tegen de fossiele brandstoffen waar nu op gereden wordt. Het is dus altijd winst voor het milieu als iemand overstapt van benzine of diesel naar nieuwe brandstoffen zoals elektrisch en groengas. Milieu Centraal laat de consument vervolgens zelf de keuze maken welke alternatieve brandstof hij kiest. Want ook argumenten als aanschafprijs, gebruikskosten en beschikbaarheid zijn voor de duurzame consument relevant. Uiteindelijk fijner Het helpt niet als iemand dan gaat roepen dat de nieuwe brandstoffen niet goed genoeg zijn. Tuurlijk is elektrisch uiteindelijk fijner als het groene stroom is en natuurlijk moet er straks geen groengas meer zijn omdat niemand meer vlees eet en niemand afval stort. Helemaal gelijk beste twitteraars. Maar Milieu Centraal wil ook mensen de goede kant op sturen als de wereld nog niet perfect is. Het goede doen betekent nu overstappen op elektrisch of groengas. Het betere doen  kan tegelijk. Zoals minder rijden, minder  vlees eten en eigen stroom opwekken. Go! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/vijand-van-het-goede/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2012/januari/vijand-van-het-goede/ vr, 13 januari 2012 14:33:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/gelukkige-kip/ Als mijn vriendin hoort dat ik zin heb in gelukkige kip weet ze precies wat ik bedoel. Het is een gevleugelde uitdrukking geworden bij ons. Ook al heb ik het dan over kipfilet en meestal nooit over kippenvleugeltjes. Gelukkige kip smaakt beter, krimpt nauwelijks in de pan en is lekker stevig. Dat komt doordat deze kippen bij leven veel beter zijn behandeld en gevoerd en zich lekker kippig hebben mogen gedragen door steentjes op te pikken en rond te woelen in stofbaden. Niet bijtvast Het summum van gelukkige kip vind ik een Franse poule. Dat dier heeft het prima gehad in Frankrijk, laat zich heerlijk smaken en is ook nog eens zeer betaalbaar. Ja, ik koop graag gelukkige kip met Label Rouge, maar ik blijf natuurlijk een Hollander die voor een appel en een ei iets goeds op zijn bord wil. U begrijpt het al, gelukkige kip is kippenvlees met sterren, strepen of andere betrouwbare insignes van diervriendelijkheid. Heel anders dan ongelukkige kip die niet smaakt, niet bijtvast is en in de pan harder krimpt dan een wollen sok in een heet sopje. Ongelukkige kip ligt ook nog eens constant wel ergens in de uitverkoop voor vier euro per kilo. Zelfs een kilo snijbonen kost tegenwoordig meer. Nee, gelukkige kip rules in da house . Je moet er toch niet aan denken dat je huisdier de behandeling krijgt van een ongelukkige kip. Caviapolitie Ik weet wèl dat de caviapolitie (144, red een huisdier) meteen zou ingrijpen als ik een hond levenslang geen daglicht laat zien, hem nooit naar buiten laat gaan, altijd met veel teveel soortgenoten op een kluitje zet en zo verschrikkelijk hard laat groeien dat Fikkie binnen zijn leventje van maximaal zes weken door zijn pootjes zakt en met zijn te dikke buik op de harde vloer terecht komt. Intussen kopen we wel massaal vlees van ongelukkige kippen die het niks beter hebben gehad dan de Fikkie in dit voorbeeld. Nee, geef mij maar gelukkige kip. Baan verdwijnt Op het moment ben ik zelf alleen wat ongelukkig. Ik mag - net als vele collega's - niet langer op stok bij Milieu Centraal. In dit kippenhok verdwijnen banen, waaronder die van mij door grote bezuinigingen op de subsidie. Levensscharrel Het was me een genoegen om voor u te bloggen. Ik ben dan wel geen kippetje, maar voelde me een vrije haan op dit blog. Het ga u goed in uw eigen levensscharrel, op zoek naar dat beetje geluk. Dat straalt altijd uit op de omgeving. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/gelukkige-kip/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/gelukkige-kip/ wo, 30 november 2011 11:00:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/met-cacao,-zonder-dekseltje/ Ze kennen me al bij de koffiezaak op het station. Zeg eerlijk, hoe lang zou dat dekseltje op mijn koffie zitten? Nu ik dit blog schrijf realiseer ik me dat het niet gebruiken van een plastic dekseltje 's ochtends mijn eerste daad van afvalpreventie is. Op kantoor aangekomen ga ik vrolijk verder. Als ik al moet printen, doe ik dat dubbelzijdig en twee pagina's naast elkaar. Die reductie van papiergebruik wordt door sommige collega's niet op prijs gesteld. De 50 procent kleinere letter is voor hen niet te lezen, en ze willen nog niet toegeven aan de leesbril :-) . Tijdens de lunch ontstaat zeker geen afval. Kek uitvouwtasje Brood van gister is perfect als tosti. Eten is om op te eten toch? Op de weg terug naar huis even boodschappen doen. Vanzelfsprekend zit er een boodschappentas in mijn fietstas, of zo'n kek uitvouwtasje in mijn werktas. "Nee dank u, ik heb een tas bij me". Zo min mogelijk weggooiglas en zoveel mogelijk statiegeld. Al word ik nog wel eens op het verkeerde been gezet. Piept de machine 'onbekende fles', terwijl ik toch echt denk dat dit bierflesje retour fabrikant kan. Niet dus, zelfs op standaardflesjes staat soms zo'n glasbak-logo. Pizzakoerier Op mijn voordeur de brievenbussticker tegen reclamedrukwerk, die helpt. Alleen de pizzakoerrier blijft denken dat ik ooit nog eens bij hem ga bestellen. Vanavond wordt het eten uit de koelkast, want volgens mij zijn er wat groenten van dit weekend die nodig op moeten. Ik kijk goed achterin of ik niets eetbaars over het hoofd zie. Vriend smult van de ratatouille en noemt mij liefkozend zijn 'koelkastpolitie'. Tot zover mijn dag en tot nu toe vind ik dit een saaie column. U waarschijnlijk ook. Maar misschien is afvalpreventie ook wel zo gewoon dat het saai is? Milieu Centraal heeft berekend dat als alle Nederlanders net zo saai zouden zijn als ik, we met gemak 50 kilo afval per persoon per jaar kunnen vermijden. Niet hebben dus. Niet hoeven ophalen en verbranden. Niet drastisch aanpassen Dát scheelt bakken grondstoffen en CO2 zonder dat je er iets voor hoeft te doen.  Want zeg nou zelf, moet je je leefpatroon drastisch aanpassen om een sticker op je brievenbus te plakken tegen het reclamedrukwerk? Nee, en het scheelt wel 14 kilo papier per persoon per jaar! Da's pure winst! Kwestie van even doen. Afvalpreventie is dus gewoon heel makkelijk. En lekkerder; ik hou ervan meteen in het warme cappuchinoschuim te happen! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/met-cacao,-zonder-dekseltje/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/met-cacao,-zonder-dekseltje/ wo, 23 november 2011 10:20:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/de-duurzaamheid-spat-van-mijn-twitter-af/ Nacht van de Duurzaamheid, Dag van de Duurzaamheid, De Duurzame Trouw Top 100, de 1010 klimaatcampagne,het nationaal sustainabilty congres. Het lijkt wel of de heel Nederland  met niets anders meer bezig is. Héel Nederland? Nee,  éen klein hoekje van Den Haag blijft moedig weerstand bieden... (ja, ook ik ben groot geworden met Astrix & Obelix). Organisaties en bedrijven wachten in ieder geval niet meer op de overheid, ze regelen hun zaakjes gewoon zelf. Omdat ze daarin geloven, daar een businessmodel in zien of omdat de consument het vraagt. Aha! Zó kun je het natuurlijk ook bekijken. Die overheid is helemaal niet nodig om groener en duurzamer te worden als maatschappij! Los van een paar wettelijke randvoorwaarden, belastingen en besluitvormingsstructuren dan... Collectief belang En daar zit' m toch de crux. Zolang de overheid de regels bepaalt en belastinggeld herverdeelt blijft de samenwerking in de driehoek overheid, bedrijven en maatschappelijke organisaties nodig om duurzaam Nederland dichterbij te brengen. En zolang er belangen zijn die van iedereen zijn en daarmee van niemand, blijft een overheid nodig om dat algemene belang te garanderen. Dat kan onze leefomgeving of schone lucht zijn, maar ook onafhankelijke voorlichting en informatie over milieu en energie. Voor geen enkel bedrijf  een businesscase,  maar voor alle Nederlanders een collectief belang. Milieu Centraal voert die dienst in ieders belang uit. 2 miljoen bezoekers Om niet alleen de 5.000 mensen in de Nacht van de Duurzaamheid te bedienen, maar ook die twee miljoen anderen die ons het afgelopen jaar raadpleegden op www.mileucentraal.nl . Maar dan moet dat kleine hoekje in Den Haag daar ook het belang van inzien. Om dat collectieve goed voor iedereen te garanderen is geld nodig. Om kennis te genereren en te onderhouden en daar aansprekende en bruikbare communicatie van te maken. Die Milieu Centraal dan weer kan verspreiden, met behulp van vele media waar Twitter er een van is. Groene tweets En dan licht mijn schermpje vrolijk op met groene tweets en ga ik een ongelofelijk leuke avond hebben met al die mensen uit overheid bedrijven en organisaties die wel duurzaam bezig willen zijn. Cheers op de #nvdd11! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/de-duurzaamheid-spat-van-mijn-twitter-af/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/de-duurzaamheid-spat-van-mijn-twitter-af/ do, 10 november 2011 10:12:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/klimaatfolie/ Weer wat geleerd. Er bestaat klimaatfolie. De eerste keer dat ik zo'n woord hoor, ga ik fantaseren: dit is een biologisch afbreekbaar plastic om etensresten mee in te pakken dat ook nog eens in de magnetron kan. Of uh, is het een aluminiumfolie dat geheel uit gerecycled aluminium bestaat dat koud gewalst is en daardoor veel energiezuiniger geproduceerd? Zoiets. Allemaal onzin natuurlijk, maar het woord prikkelt de fantasie. Naakt Wat het wel is? Klimaatfolie is inderdaad een folie. Het beschermt isolatiemateriaal in de winter en in de zomer. Hoe ik daar op kom en waarom dat belangrijk is? Nou, dat heeft allemaal te maken met zoonlief. Hij komt op een zolder te wonen die niet is geïsoleerd. Echter, aan de buitenkant ligt er wel een laag plastic onder de pannen en de panlatten, op de houten planken die aan de binnenkant zo naakt zijn. Niet vernikkelen Natuurlijk willen we die zolder isoleren zodat zoonlief in de winter niet vernikkelt van de kou en in de zomer niet vergaat van de verzengende hitte. Maar juist dat plastic laagje maakt het lastig, want het laat geen vocht door. In de isolatie aan de onderkant kan een behoorlijke lading vocht ontstaan. In de winter slaat de waterdamp uit de woning neer in de isolatie. Door de kou ontstaan druppeltjes uit de damp en die nestelen zich lekker in zo'n mollige plaat met isolatie. Dat is lastig, want vochtig materiaal isoleert veel minder (elke zwerver kan je dat vertellen) en het is erg goed voor beschimmeld hout dat gaat rotten en dus niet wenselijk. Handig genoeg Een klimaatfolie houdt in de winter vocht tegen, maar een klimaatfolie laat in de zomer juist vocht ontsnappen. De planken en het isolatiemateriaal kunnen daardoor drogen. Dat is dus de oplossing voor de zolder van zoonlief en voegde een nieuw woord toe aan mijn repertoire. Nu nog de isolatie aanbrengen. Daar ben ik handig genoeg voor, denk ik. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/klimaatfolie/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/november/klimaatfolie/ vr, 04 november 2011 10:11:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/over-de-vloer/ Een jaar lang een goedkoop tapijtje zodat de vloer kan drogen, of meteen het laminaat erop?  Waar een mens zich al niet druk om kan maken. Binnenkort hopen we namelijk te verhuizen naar een andere woning. Waarom stel ik dit zo ruim en vaag? Nou, het gaat om een nieuwbouwwoning en die moet eerst worden opgeleverd. Onze verhuizer zegt dat daar altijd gedoe over is en dat er altijd uitstel is. Hij heeft gelijk, we wachten nu al weken op de sleutel, omdat er een fout is gemaakt bij de bouw. Dozen uitpakken Het gaat overigens om een huurwoning, zodat niet wij, maar de verhurende corporatie aan de slag moet met de bouwer. Gelukkig maar, maar wij moeten wel wachten natuurlijk. Intussen pakken we dozen in en zoeken nieuwe spullen uit, zoals een nieuwe vloer. Allebei zijn we fan van laminaat. Dat gaat heel lang mee, is prima zelf te leggen en betaalbaar. Maar, het komt te liggen op een gloedjenieuwe betonvloer. Van nieuwbouwwoningen is bekend, dat ze een jaar lang moeten opdrogen. Het eerste jaar betekent dat flink de verwarming doorstoken en vooral veel ventileren om alle vocht uit de woning te jagen. Geen zin Daarom zit er ook bouwbehang op de muren, dat vocht doorlaat. Na een jaar wonen, mogen we dat vervangen door ander behang of schilderwerk. Eerder heeft geen zin, want dat komt de hele boel even vrolijk weer naar beneden. Een laminaatvloer leggen op het nieuwe beton is wèl heel goed mogelijk, zolang er maar een laag kunststof onderligt die het vocht tegenhoudt. Zo blijft het laminaat letterlijk goed in vorm.  Maar dat vocht heeft één groot nadeel: het trekt kou aan en daarmee is de (weliswaar goed  geïsoleerde vloer) oorzaak van iets meer energiegebruik. Je moet gewoon altijd wat harder stoken als de vloer wat vochtiger is en daarom wat kouder blijft. Goedkoop tapijtje? De oplossing kan zijn om een jaar lang een goedkoop tapijtje te leggen. Dat laat wel vocht door, zodat de vloer helemaal kan drogen. Daarna strippen we het behang van de muren en leggen we alsnog het laminaat op de vloer. Dat houdt ons nu dus bezig. Meteen mooier wonen, of om milieu- en kostenredenen een jaartje sappelen en dan minstens twee weken weer alles op de kop zetten om te schilderen en het laminaat te leggen. Ik ben er nog niet uit. Milieurisicootje Mijn huis ziet er nu al weken uit als een goedkope supermarkt waar je uit de dozen shopt. Leuk om boodschappen te doen, maar geen plek om te verblijven. Zullen we wel of geen boodschap hebben aan het milieurisicootje van wat meer stoken? Dilemma's, dilemma's. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/over-de-vloer/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/over-de-vloer/ di, 25 oktober 2011 10:16:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/op-de-rand-van-europa-60-wattgloeilampen/ Gebroederlijk staan ze naast elkaar in het rek. Hier, op de rand van Europa, zijn de 60 watt gloeilampen nog niet op. Ze zijn nog van een bekend merk en goedkoop. De rand van Europa is Cyprus en dat is een soort vakantiehemel. Van april tot en met september regent het er nauwelijks terwijl de thermometer zich vastbijt in tenminste 30 graden Celsius. Zon, zon, zon en heel veel warmte. Luttel uurtje Het is er 's avonds iets eerder donker als bij ons door de zuidelijke ligging. Dit stukje EU ligt namelijk nog onder Turkije op een luttel uurtje vliegen van Tel Aviv, of van Caïro. Kies maar uit. Maar het is Europa, EU zelfs. Op het zeer toeristische Griekse deel komen er gewoon euro's uit de muur en gelden ook de EU-regels, zoals - om maar eens wat willekeurigs te noemen - het gloeilampverbod. Dit rijtje peertjes in de winkel is op zich niet verboden. Oude voorraden mogen opgemaakt. Maar voor ons is zo'n plankje toch een bijna historisch beeld. Poeh hé Ook het staren naar een plafond brengt een déjà-vu gevoel. Op de meeste plaatsen doen gloeilampen nog het verlichtingswerk en dat merk je. In het hotelappartement is het constant een graadje of 28. De warmte van een bedlampje met gloeilamp komt daar nog eens overheen. Poeh hé.  Oh, in de winkels staan er planken en wanden vol zuinige led- en spaarlampen met prijzen die ook wij gewend zijn. Maar een gemiddelde Cyprioot verdient toch een stuk minder dan hier het geval is. Daarom begrijp ik die gloeilampen in de schappen best. Toch eens teruggaan over een paar jaar. NB. Gelukkig paste een groot deel van de warmte in de koffer. Na terugkomst beleefden we een bijzonder nazomer. En er was nog iets geks. In een Nederlandse supermarkt hier, zag ik deze zelfde lampen. Dat moet een beste voorraad zijn, in heel Europa. Ook moeite met het uitzoeken van een zuinige lamp? Kijk op www.milieucentraal.nl/zuiniglicht voor hulp! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/op-de-rand-van-europa-60-wattgloeilampen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/op-de-rand-van-europa-60-wattgloeilampen/ wo, 12 oktober 2011 10:46:00 7260 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis-gevonden!/ In mijn vorige blog schreef ik al dat ik slechts 40 procent kon verklaren van het energiegebruik van mijn huishouden. Daarom heb ik nog even doorgemeten. Ik ben nu een stuk verder, en heb tweederde verklaard. Dag en nacht actief Van één apparaat schrok ik behoorlijk: de pomp van de vloerverwarming in de keuken. Het blijkt dat de pomp altijd actief is, dag en nacht, zomer en winter, dus ook als de cv uitstaat. Permanent 40 watt, dat is 350 kWh en dus 10 procent van ons jaargebruik! Ik heb nu een pompschakelaar besteld, als het goed is hebben we dat binnen twee jaar terugverdiend. Ook de meeste andere apparaten heb ik nu doorgemeten. De pomp van de CV-ketel neemt nog aardig wat elektriciteit, de computer boven, de tweede koelkast, de afwasmachine. De inbouwoven krijg ik niet voor elkaar: de stekker zit achter de oven. Drie keer zoveel stroom Ik heb even teruggebladerd in oude administratie. Toen we 17 jaar geleden in ons eerste huis woonden, nog zonder kinderen, verbruikten we 1.200 kWh per jaar. We hadden toen wel een computer, maar nog geen internet (!). Heel geleidelijk is ons energiegebruik toegenomen, tot bijna drie keer zoveel nu. Alles is natuurlijk verklaarbaar: we kregen twee kinderen, verhuisden naar een groter huis, met ruimte voor steeds meer apparaten mijn partner werkt thuis etc. etc. Maar de uitdaging is duidelijk: terug richting die 1.200 kWh, toevallig ook de verwachte jaaropbrengst van onze nieuwe zonnepanelen. :-) http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis-gevonden!/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis-gevonden!/ ma, 10 oktober 2011 11:08:00 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis/ Als ik onze nieuwe tool 'vergelijk je energiegebruik'  invul, blijkt dat ik heel gemiddeld scoor met mijn elektriciteitsgebruik. Niet slecht, maar ook niet zo goed. Dat is toch een beetje teleurstellend, als ik eerlijk ben. Verdachte doorgemeten Natuurlijk doe ik alle lichten uit als er niemand is, heb ik geen enkele gloeilamp meer in gebruik (allemaal spaar, een enkele halogeen en twee led), redelijk nieuwe keukenapparatuur en geen wasdroger. Maar waarom scoor ik dan niet beter? Ik ben maar eens gaan meten met een energiemeter. Eerst maar verdachte nummer 1 een week doorgemeten: de keukenboiler. Acht jaar geleden leek het een logische keuze. De ketel hangt hoog op zolder en naar de keuken is het zeker zo'n 15 meter. Dat haal je er vast wel uit, hebben we toen gedacht. Inmiddels weet ik beter: dat neemt gewoon veel energie. Wel heb je sneller  warm water in de keuken, maar zuinig is het niet. Dus nu aan het meten. Ik schrok toch Grootste energiegebruiker bleek de televisie met spelcomputer. Weliswaar doorgemeten in een week dat de jongens vakantie hadden (en het slecht weer was), maar hier schrok ik toch van (zij ook wel een beetje: 'gelukkig zijn we nu weer naar school, mam'). Daarna inderdaad de keukenboiler. Daar heb ik nu een tijdklok op gezet: alleen 's middags een halfuur aan en in het weekend 's morgens een halfuur. Kijken of dat helpt of dat we nu vaak zonder warmwater komen te zitten... Nummer drie: de diepvries. Het is er een met energielabel A van zo'n 10 jaar oud. We zouden 25 euro per jaar op elektriciteit  kunnen besparen als we een nieuwe A++ kopen (à 300 euro). Tja, de moeite? 60 procent onverklaard Na 8 apparaten doorgemeten te hebben, kan ik niet meer dan 40 procent van het verbruik ergens op vast pinnen. Misschien dat enkele apparaten in een niet representatieve week zijn gemeten (neemt die keukenboiler meer energie in de winter?) maar toch gek: nog 60 procent onverklaard... Ik meet nog even door: we hebben een tweede koelkast, boven nog een veel gebruikte laptop en de vaatwasser. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/oktober/sluiper-in-huis/ di, 04 oktober 2011 11:11:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/september/nieuwe-brandstoffen-rijden-ook-nog-lekker/ Soms kun je het nieuws gewoon niet  vangen in een persbericht. Zo ook onze informatie over auto rijden op nieuwe brandstoffen. Milieu Centraal organiseerde daarom een persmeeting. De resultaten liegen er niet om. De tijd is er rijp voor! Uit de bus Een selecte groep journalisten werd uitgenodigd, aan wie een complex achtergrondverhaal wel toe te vertrouwen is. Volkskrant, Trouw, De Autotelegraaf, NOS, GPD en (later) ook NRC namen de tijd om uitgebreid met ons door te praten over de milieuvergelijkingen tussen de verschillende brandstoffen. Groengas en elektrisch rijden kwamen daarbij als winnaar uit de bus. Ook in de kostenvergelijking kunnen deze nieuwe brandstoffen concurreren. En dat is nieuws. Het IPO (InterProvinciaal Overleg) gaf toelichting over het beleid en de voorgenomen belastingmaatregelen. Het blijkt spannend te worden in hoeverre de landelijke overheid groengas ziet als 'doorbraaktechnologie' en deze ontwikkeling wil ondersteunen, net zoals zij dat bij elektrisch rijden doet.  Ook dat bleek nieuws. Kapsones En dan het rijden zelf. Milieu Centraal wilde de journalisten de rijervaring op nieuwe brandstoffen niet onthouden. We hadden daarom Mercedes Benz en Nissan bereid gevonden om met hun nieuwste modellen aanwezig te zijn voor benodigd fotomateriaal en testritten. Alleen De Autotelegraaf bedankte voor de eer. Voor de die hard autokenner was de Mercedes E-klasse NGT op aardgas en de Mercedes A-klasse E-cell op elektriciteit al gesneden koek waarschijnlijk. Om de Nissan Leaf maar niet te noemen. Ook ik begin al kapsones te krijgen: ik had al twee keer de kans gekregen om in de Nissan Leaf te rijden, dus ik koos voor de exclusieve Mercedes A-klasse. Ze komen niet in de winkel te staan, slechts 100 exemplaren zullen in Nederland geleased worden. Waar genoegen Het was me weer een waar genoegen: een luxe om zo stil door het stadsverkeer te zoeven.  Wetende dat je op elektriciteit rijdt tussen al die auto's op benzine en diesel geeft toch wel een kick. Datzelfde geldt voor rijden op groengas. Nu was dit ook wel een zeer luxe auto, dus dat was op zichzelf al leuk, maar toch weer het gevoel: goed bezig zijn voor het milieu hoeft helemaal zo moeilijk niet te zijn! De dagen na de persmeeting kwamen de eerste artikelen binnenstromen: twee artikelen in Dagblad Trouw, interview voor NOS radio 1, artikelen in de regionale dagbladen en we verwachten nog stukken in de Autotelegraaf, de Volkskrant, NRC en Vrij Nederland. Ondertussen interviews voor verschillende regionale zenders en veel, veel  online stukken. Ook concurrerend op kosten Nieuwe brandstoffen léven, er is veel interesse. En dat is logisch, het lag niet eerder zo voor de hand om ook auto's op alternatieve brandstoffen als groengas of elektriciteit te overwegen. Goed voor het milieu, en sinds kort nu ook concurrerend op kosten. Meer weten? Lees verder op www.milieucentraal.nl/autobrandstof http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/september/nieuwe-brandstoffen-rijden-ook-nog-lekker/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/september/nieuwe-brandstoffen-rijden-ook-nog-lekker/ vr, 02 september 2011 10:13:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/augustus/het-regent-bijna-nooit/ Deze zomer is het een beetje een gotspe voor mijn gevoel, maar toch wil ik schrijven over Het regent bijna nooit . Deze site van Gerard Poels gaat over zijn leven als fietsforens. Sinds september 2008 rijdt hij 36 kilometer per dag en bijna altijd is het droog. Zegt Gerard Poels. Laf Poels rijdt meestal op een ligfiets. Dus dacht ik, wat Poels kan, kan ik ook. In elk geval deze week. Heel laf natuurlijk, want tot deze week heeft het wel heel veel geregend en juist deze week is het weer een stuk zonniger en droger. Nu stap ik dus elke morgen op de ligfiets, liefst ruim voor zeven uur en pedaleer ik mijn 20 kilometer naar Utrecht. En 's avonds weer terug natuurlijk. Ik heb zelfs andere pedalen op mijn fiets gezet, zodat ik nu mijn schoenen in clips kan vastzetten. Bijna op mijn werk werd mijn fiets even een echte ligfiets, want natuurlijk kwamen de schoenen een keer niet vlot genoeg los van het pedaal; vlak voor een stoplicht viel ik om. Niks te klagen Dit is nu al de vierde dag dat ik geheel CO2 vrij op mijn werk ben aangekomen. Normaal forens ik met de benenwagen, trein en bus. Deze laatste twee zijn natuurlijk niet CO2-vrij . Een weekje CO2 vrij rijden is leuk en goed voor het milieu en zo, maar ook voor een ontspannen geest in het najaar. Daarover een andere keer meer.   En de regen? Die is tot nog toe bijna uitgebleven. Soms een druppeltje vocht gehad, maar werkelijk niks om over te klagen. Vanavond ga ik mijn geluk tarten met een rit naar huis via Amersfoort terwijl de voorspellingen ongunstig zijn en het gisteren blank stond in Raalte en in de nieuwe tunnel van station Arnhem. Spanning Maar wat als het morgen giet terwijl ik wil gaan rijden? Ben ik dan even flink als Gerard Poels die toch op de fiets stapt? Ik hou de spanning er nog even in. Wordt vervolgd. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/augustus/het-regent-bijna-nooit/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/augustus/het-regent-bijna-nooit/ do, 04 augustus 2011 10:18:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/verbaasd-tussen-de-groene-bakken/ Daar kan ik me nou zo om verbazen: naast de betonnen afvalcontainer in de straat staat dagenlang een televisie. Ik hoop dan altijd maar, dat de vuilnismannen spullen apart houden voor de recycling. De tv bestaat uit genoeg kostbaar metaal om terug te winnen. Klimmetje Toch is het raar, die tv op die plek. Mijn straat ligt nog geen 500 meter van de gemeentewerf . Ik ga heel geregeld op de fiets naar de werf, soms met een karretje erachter. Het grootste deel van de weg loopt naar beneden. Het fietsen kost geen moeite en pas als je leeg bent, maak je op de terugweg naar huis het klimmetje omhoog. Ach,  anders pak je even de auto. Daarbij komt dat ik de gemeentewerf zelf verbazingwekkend leuk vind met al zijn grote groene bakken vol gescheiden afval. Op de gemeentewerf zie je pas echt wat mensen allemaal weggooien. Op een zaterdag raken de groene bakken raken snel vol. Bittere ernst Nooit geweten dat mensen zo graag af willen van apparaten, bureaustoelen, stalen en houten kasten, plastic teilen en gieters of speelgoed  en zelfs een etalagepop of een kunstvoorwerp. De gemeentewerkers houden deze laatste dingen wel eens apart als een trofee. Zo'n beeld belandt dan op een groene bak. Ze deinzen er trouwens niet voor terug om naar mijn fiets te wijzen en daarna naar de metaalbak. "Die mag daar". Een grap natuurlijk, maar in veel bakken is het bittere ernst. Er zitten vaak spullen bij die nog goed bruikbaar zijn. Gelukkig zetten mensen afgedankte spullen vaak in de kringloopcontainer. Die gaat naar een kringloopwinkel waar ze tegen een zacht prijsje een tweede leven gaan beginnen. Maar wat een hoeveelheden. Niet een groot vol warenhuis vol blinkend nieuwe spullen, maar de gemeentewerf vol met nog bruikbaar 'afval' is het grootste symbool van consumeeren (ja , met dubbel ee, het is meer dan je denkt). Uitgekeken Wat denken wij veel nodig te hebben. En wat zijn we soms snel uitgekeken op nieuwe spullen. Het is en blijft verbazingwekkend. De wetenschap dat spullen hier zoveel mogelijk de recycling in gaan of een tweede leven kunnen krijgen, helpt me om het allemaal te bevatten. Zelf even wegbrengen Voor een deel van onze hang naar spullen hoeven we in elk geval geen beroep op nieuwe grondstoffen te doen. Nou hoop ik dat die tv naast de afvalbak in de straat ook de meest milieuvriendelijke bestemming krijgt. Of zal ik hem zelf even wegbrengen? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/verbaasd-tussen-de-groene-bakken/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/verbaasd-tussen-de-groene-bakken/ wo, 27 juli 2011 10:19:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/recepten-van-het-seizoen-zomersalades/ Tuinbonen en rode bieten, ik kende ze eigenlijk niet van vroeger, omdat mijn vader er niet zo van houdt. Door een abonnement op een groentepakket heb ik verschillende nieuwe groenten leren te waarderen en geëxperimenteerd met recepten. Zo heb ik zelfs mijn vader laatst met smaak mijn tuinbonensalade zien eten. De volgende zomerse salades zijn voor mij favoriet en allemaal helemaal klimaatvriendelijk in de zomermaanden: Tuinbonensalade met bessen Tuinbonen doppen, paar minuten koken, tot het velletje gaat ribbelen. Afgieten en af laten koelen. Daarna nogmaals doppen (= velletje eraf halen). Niet meteen opeten, hoe verleidelijk ook! Maak een mix van rode, zwarte of bosbessen, bramen en frambozen. Wat er maar in de tuin staat of voorhanden is in de winkel. Was het fruit en ontdoe ze zo nodig van steeltjes. Rooster pijnboompitten en of andere pitten en zaden naar keuze. Voeg een blikje mais en kidneybonen toe. Maak kleine blokjes komkommer en kleine blokjes jonge kaas. Roer alles door elkaar en smikkelen maar! Rode bietensalade Gekookte en afgekoelde rode biet. In kleine blokjes snijden. Gekookte en afgekoelde aardappel (niet te zacht gekookt) in kleine blokjes, hard gekookt ei in kleine blokjes, appel schillen en in kleine blokjes. Alles mengen met snufje zout en mayonaise. Rucolasalade met peer en honing-mosterd dressing Rucola (eventueel in combinatie met andere slasoorten) wassen. Pijnboompitten en/of andere zaden, pitten en noten roosteren. Zachte peer in schijfjes snijden. Dressing maken van mosterd, honing en olijfolie. Heerlijk met zachte geitenkaas.    Groente- en fruitkalender Naast tuinbonen, rode bieten en rucolasla zijn er veel meer zomergroenten. Met de groente- en fruitkalender weet je welke groente en fruit met weinig energieverbruik in de winkelschappen liggen. Deze kalender is ook als app beschikbaar zodat je tijdens het winkelen kunt nagaan welke maaltijden klimaatvriendelijk zijn. Lees hier meer over op www.milieucentraal.nl/groente-en-fruitkalender . http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/recepten-van-het-seizoen-zomersalades/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/recepten-van-het-seizoen-zomersalades/ do, 21 juli 2011 10:15:00 6220 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/auto-kiezen-met-goed-geweten/ Mijn vriend en ik zochten een andere auto. Niet dat de kleine driedeurs waar we in reden niet meer beviel, maar met een kleine op komst ga je toch heel anders naar die twee missende deuren kijken. Milieueffect? Meewegen! Reden voor veel (auto)gesprekken over onze wederzijdse wensen. En het belang van het milieu daarbij: ik zette er vast op in dat ik, echt cijfermatige typje dat ik ben, de maatschappelijke kosten mee zou willen nemen in de afweging. Lees: het milieueffect. De praktijk liep anders. In werkelijkheid blijkt namelijk de praktische kant van de zaak het belangrijkst. We zijn allebei lang, dus dat werd criterium 1. En toen bleken veel modellen direct af te vallen: een Franse kleine stationbak kon manlief niet in zonder te bukken door de voorruit kijken en ook de hybride paste niet. Helaas. Even slikken Criterium nummer 2 was de reden van aanschaf: geschikt voor een kind. Voeg daar onze hond aan toe plus het feit dat we in het weekend met veel spullen naar de boot gaan, en je kijkt toch naar een grote auto. Even slikken. Het kwam er uiteindelijk op neer dat het milieu onderaan het lijstje van vijf criteria terecht kwam. En natuurlijk indirect onder de noemer 'kosten'. Sociale schaamte Uiteindelijk ben ik onlangs de gedeelde eigenaar van een heuse gezinsauto geworden, waarvan ik niet zeker weet of ik 'm straks wel voor de deur durf te parkeren. Nog wat sociale schaamte. Was ik niet diegene die vroeger riep nooooit een auto te zullen kopen? Laat staan zo'n groot ding, wat moet die wel niet zuipen? Nou, dat valt dus mee. Mijn geweten kan gerust zijn: de auto die we gekocht hebben, lost al onze huidige en toekomstige vervoersproblemen op voor nog geen 10 procent meer CO2-uitstoot per km dan het vorige driedeurtje. De ontwikkeling heeft blijkbaar niet stilgestaan. Stuk beter Vandaag gaat de LPG-G3 installatie erin: goed voor het milieu en onze portemonnee. En vooral: doordeweeks staat het ding voor de deur, want wij gaan met de trein naar ons werk. Heel milieubewust, en je schrijft er een stuk beter een blog dan vanachter het stuur in de file. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/auto-kiezen-met-goed-geweten/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/auto-kiezen-met-goed-geweten/ di, 12 juli 2011 10:17:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/schonere-lucht-–-zelf-iets-aan-doen/ Vandaag in de media gelezen (zoals voorpagina Volkskrant en  nu.nl ) dat roetfilters het gevaarlijkste ultrafijnstof niet wegvangen, maar alleen het minder gevaarlijke (iets grotere) fijnstof. Goed dat dit nu gemeten kan worden, zodat de regelgeving aangescherpt kan worden en een stimulans om roetfilters verder te verbeteren. Wonend tussen de A12 en de A27 kunnen maatregelen om de fijnstofproblematiek aan te pakken mij niet snel genoeg gaan! We hoeven als consumenten natuurlijk niet lijdzaam te wachten tot anderen (overheid, roetfilterfabrikanten) verbeteringen doorvoeren. Daar kun je ook zelf iets aan doen. Dus hierbij de top 3 om zelf bij te dragen aan een schonere lucht: 1. Korte autoritten vervangen door de fiets. Het ultrafijne fijnstof - het meest schadelijke deel van het fijnstof komt vooral vrij door verkeer. Het ligt dus voor de hand om dat te beperken. Zoals wel bekend zijn de helft van alle autoritten 7,5 kilometer of korter en juist die korte autoritten zijn extra vervuilend door het vele optrekken en afremmen en de nog relatief koude motor. De uitstoot vindt bovendien plaats in een gebied waar veel weggebruikers en bewoners het inademen. 2. Alternatieven kiezen bij drukte op de weg. Rijden in een zware file verbruikt net als de stadsrit meer brandstof door het vele optrekken en afremmen. Ook geeft filerijden meer fijnstof-uitstoot. Door de ergste drukte op de weg te mijden (door andere vertrektijden te kiezen of met het OV of (elektrische) fiets te reizen) kan dit extra brandstofverbruik en luchtvervuiling vermijden. 3. Schonere voertuigen aanschaffen. Een autoklasse kleiner rijden scheelt circa 10 procent aan brandstof en dus aan broeikasgasuitstoot. Voor de vervuilende emissies, zoals fijn stof is echter niet de grootte, maar de brandstofsoort bepalend. Diesel is altijd de brandstof met veruit de meeste fijnstofemissie geweest. Nu de allernieuwste dieselauto's zijn uitgerust met een roetfilter, dat al in de fabriek wordt ingebouwd is het verschil met de benzine auto kleiner geworden. Maar wie echt een schone brandstof wil kiezen komt terecht bij aardgas, groen gas, hybriden en auto's op elektriciteit. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/schonere-lucht-–-zelf-iets-aan-doen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/schonere-lucht-–-zelf-iets-aan-doen/ di, 05 juli 2011 15:34:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/feest-in-hattem/ Zelden bel ik om kwart voor zeven 's morgens aan bij iemand, maar nu is het zover bij een familie in Hattem. Hattem ligt nog net aan deze kant van de IJssel vanuit Utrecht gezien in de provincie Gelderland. Winnaar van Energiedag Deze familie - dank nog  voor de lekkere thee - en een familie een straat verderop zijn in competitie met elkaar. Op aangeven van Omroep Gelderland houden ze een week lang hun stroomverbruik bij (het gasverbruik bijhouden is er even bij ingeschoten, maar het gaat om het idee). Wie het minste heeft verbruikt in een week is winnaar op deze Energiedag van het regionale station. Gejoel Even na zevenen rijdt de radio en tv-bus voor en dat leidt tot gejoel van plezier in de huiskamer. De radio komt even live uitzenden, heel vroeg in de ochtend. Wat hebben ze gedaan aan energiebesparing vraagt de verslaggever? Nou, korter gedoucht afgelopen week en de lampen uitgedaan als nodig. Er was al eens een douchetimer in huis, een zandlopertje aan de douchemuur, maar één van de kinderen bleef dat omdraaien en ja dat is heel leuk natuurlijk onder een warme douche. Bezig Ik maak op de radio een opmerking over de gloeilampen die nog volop aanwezig zijn. Trouwens ook bij het andere gezin waar we even later vandaan uitzenden. Zij hebben een wat ouder huis en zitten vol vragen over mogelijke verbeteringen. Vooral omdat ze een aantal jaren geleden een nieuwe zuinige cv-ketel hebben gekocht die honderden euro's per jaar aan gas scheelde. Het houdt ze echt bezig. Gelijk hebben ze Na een paar radioblokjes, zoals dat heet, komt de uitslag. Het tweede gezin - met één kind meer - is het meest zuinig geweest en krijgt een paar cadeautjes zoals T-shirts van Omroep Gelderland en een opwindradio. Het is feest in Hattem, want er is energie bespaard. En gelijk hebben ze. Goed initiatief Omroep Gelderland! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/feest-in-hattem/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/feest-in-hattem/ wo, 29 juni 2011 15:53:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/twee-linkerhanden/ Met twee linkerhanden kom je niet ver in het leven, geld verdienen doe je met twee rechterhanden. Een veelgehoorde wijsheid, maar voor ons gaat hij niet op. Wij bij Milieu Centraal hebben bij wijze van spreken allemaal twee linkerhanden - tenminste waar het gaat om geld verdienen. Het gaat hier om kennis en nog eens kennis en manieren om die uit te dragen. Allemaal werk waar je geen twee rechterhanden voor nodig hebt, laat staan commercieel inzicht. Maar sinds een tijdje kijken we heel anders tegen die twee linkerhanden aan. Den Haag bezuinigt Gisteren heeft onze voorzitter dat nog eens benadrukt. Hij wijst op de realiteit en die is dat Den Haag bezuinigt. In de toekomst staan de subsidies aan Milieu Centraal allerminst vast. Net zoals dat gaat in de cultuursector of met de  persoonsgebonden budgetten. In ons geval is krimp niet uit te sluiten, lees minder mensen. Tenzij het lukt andere geldbronnen aan te boren. Om het maar een beetje kort door de bocht te bloggen: er is behoefte aan geldmakers met twee rechterhanden. Denkwerk Het zeer zorgvuldige proces van Milieu Centraal om tot juiste informatie te komen, dat allemaal uit denkwerk bestaat, moet voor een groot deel met commerciële middelen gedekt worden. De keuze is dat, of krimp, of misschien ooit helemaal geen onafhankelijke bron meer voor mensen thuis met alles over energie en milieu in het dagelijks leven. Maar, hoe goed we ook in kennis en voorlichting  zijn, we missen een deel van die commerciële handigheid van ondernemers, verzekeraars, banken en andere geldmakers. En die is juist nu heel welkom. Wie denkt mee? We geloven echt in onszelf en in onze onafhankelijkheid en voelen ons een zeer betrouwbare partner voor u als consument en u als bedrijf. Noodgedwongen moeten we daar we nu meer munt uit slaan. Daarom een oproep: wie denkt met ons mee over commerciële mogelijkheden en verdienmodellen voor een nuchtere, maar gedreven club van noeste linkerhanden? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/twee-linkerhanden/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/twee-linkerhanden/ wo, 22 juni 2011 13:47:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/eenpersoonshuishoudens/ Hoe ze dat nou allemaal weten bij het CBS, ik zou het niet weten. Het is knap dat ze over zoveel gegevens beschikken. Ze vertellen me dat één op de zes hoogopgeleide mannen alleen woont. Voor mij klopt het, dat alleen wonen en hoogopgeleid. Voetstoots Dat van die één op zes neem ik aan. Hier in het bedrijf zijn we niet helemaal representatief, want we komen iets hoger uit, voor zover ik de persoonlijke woonsituatie van mijn mannelijke collega's ken, of prijs wil geven. Het CBS zegt ook dat een kwart van de alleenwonenden een relatie heeft. En ook dat klopt. Ik heb een relatie - een hele fijne - en neem het cijfer over het aantal relaties van alleenstaanden voetstoots van het CBS aan. Maatschappelijk gegeven Gek genoeg kleven aan al deze cijfers ook milieugevolgen. Mensen die alleen wonen - zoals ik en ook mijn lief  - gebruiken naar verhouding bijvoorbeeld meer stroom  dan mensen die samen wonen. Zo heeft mijn lief 24 uur per dag een koelkast thuis aan staan en ik ook. Het zijn allebei hele zuinige koelkasten, maar het blijven er twee. Als zij thuis is brandt er 's avonds licht en thuis bij mij is dat ook het geval. Er draaien twee verwarmingspompjes, twee televisies, twee computers en zo nog wat meer. Het is niet anders: meer alleenstaanden zorgt voor een stijgend elektriciteitsgebruik. Dat is een maatschappelijk gegeven, net als toegenomen welvaart zorgt voor meer auto's. Lief en ik Maar over een aantal maanden gaan we een klein knikje in de CBS-grafieken proberen aan te brengen. Hoewel dat heel erg lastig zal zijn, enkel met zijn tweeën, doen we toch een poging. Dit najaar hopen mijn lief en ik te gaan samenwonen. Dan zoemt er nog maar één koelkast in de keuken (die andere verkopen we en die drukt dan een oude onzuinige koelkast uit de markt), bromt er nog maar één verwarmingspompje, branden er minder lampen tegelijk en als het een beetje wil, kruipen we niet elk achter een eigen tv. Samenwonen scheelt stroom We zullen nog wel eens tegelijk van een computer en een laptop gebruik maken, want soms is dat nodig. Samenwonen scheelt stroomverbruik, maar we kruipen vooral bij elkaar, omdat we dat graag willen. Het milieuvoordeel is mooi meegenomen. En vooruit, we doen het ook een beetje om het CBS te verrassen, maar of dat gaat lukken? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/eenpersoonshuishoudens/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/june/eenpersoonshuishoudens/ wo, 08 juni 2011 16:04:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/goedemorgen/ Dat is raar. We staan samen voor het stoplicht, zij op een scooter, ik op mijn ligfiets. Die scooter, met toch een vrij nieuw uiterlijk, is technisch niet helemaal lekker. De motor is afgeslagen. Uurtje uit bed We staan samen stil te zijn. Het enige geluid komt van auto's die stationair draaien voor hun eigen rood. Of van auto's die net groen hebben gekregen. Het is nog vroeg, net kwart over zeven op de woensdagmorgen. Ik ben hooguit een uurtje mijn bed uit en hoewel mijn ogen open zijn en mijn benen de pedalen rondkrijgen, is het bewustzijn nog geen honderd procent. Rechts van me gaan er steeds meer lampjes uit, het teken dat groen nadert. Mijn voet gaat op de trapper om aan te zetten. De remmen gaan los. De scooterrijdster zet háár linker op een treeplankje en pakt rechts het stuur wat steviger vast. Alle auto's staan nu stil. Tweewielers krijgen hier hun eigen groen. Zoals het hoort Het is zover, we mogen weg. De scooter scheurt weg, bochtje naar links het fietspad af en direct naar rechts de weg op binnen de bebouwde kom zoals het hoort. Ik zet aan en maak dezelfde bochten, maar dan richting een fietspad aan de overkant van de weg. Zoals het hoort. Volkomen lekker De scooter is al uit zicht. Geluidloos. Weggereden zonder hels kabaal en zonder een wolk van slecht ruikend ongezond gas achter zich aan. Die scooter is technisch volkomen lekker. Goedemorgen Van Dijk, het is een elektrische scooter. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/goedemorgen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/goedemorgen/ wo, 25 mei 2011 10:49:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/aircostress/ "Maar wat nou als we over vijftien jaar allemáál aan de airco moeten?", vraagt de journalist. Hij klinkt ongeduldig en gehaast, maar dat kan komen omdat ik geduldig probeer uit te leggen dat je zomerwarmte op de eerste plaats het beste buitenshuis kunt houden. LAW-paden Het telefoongesprek leidt me flink af. Ik ben op het moment van bellen zelf buitenshuis, maar wel bereikbaar. Dat hoort bij persvoorlichting. Zoals heel vaak ben ik buiten voor een lange dagwandeling op een van de LAW-paden. Die LA staat voor Lange Afstand en de W voor Wandelpaden. Het is buiten niet meer zo lekker warm als een week geleden, maar absoluut nog heel aangenaam. Als het even zomert in Nederland schrijft iemand meteen over een airco. Een heel begrijpelijke connectie. Mijn hoofd is bij het telefoongesprek, terwijl ik tegelijkertijd de route in mijn wandelgidsje in de gaten probeer te houden. Nooit doen Dom, nooit doen natuurlijk. Ik leg dus geduldig uit wat het nut is van zonwering buiten en van goede isolatie en wil beginnen aan het uitleggen van de ventilator. Zo'n ding kost maar een paar euro stroom per jaar en hoewel hij niet koelt, voelt het in huis wel degelijk minder warm. Maar, aan deze uitleg kom ik niet toe. Waarom Milieu Centraal is kritisch op de airco, heeft de journalist zich aan het begin van het gesprek geïntroduceerd en nu wil hij weten waarom. Ik leg dus uit dat er meer mogelijkheden zijn dan ergens tegen zijn en geef daarna een paar tips over het kopen van een airco. Die kan ik hier herhalen, maar ga ze zelf maar op  www.milieucentraal.nl/airco . Stille hoop Ik vertel hem ook dat een airco wel tien procent van je stroomkosten in een jaar kan opsouperen. Reden temeer om een zuinige en passende airco te kiezen, als alle andere mogelijkheden zijn uitgeput. Dan is het toch even stil aan de andere kant van de lijn. Tien procent voor één apparaat is veel. Dat geeft me stille hoop dat mijn ietwat genuanceerde verhaal toch is overgekomen. Ik geef mijn naam en wandel door. Vertrouwen Dan verlies ik mijn geduld. Aircostress. Dit is niet de wandelroute meer. Ik loop nu in de richting waar ik vandaan kwam en moet ergens een afslag hebben gemist. Dat kost allemaal extra energie. Wat kan nou beter het verhaal over een airco illustreren dan dat je op moet letten met wat je doet, zodat je geen onnodige energie verspilt? Ik wacht de publicatie in de krant met vertrouwen af. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/aircostress/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/aircostress/ wo, 18 mei 2011 11:48:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/vier!!/ "Vier!!" Vriend rent zondagavond enthousiast de trap weer af: "Goed he!". Vier wat?, zult u zich afvragen. Sinds afgelopen vrijdag hebben vriend en ik zonnepanelen op het dak. In totaal ligt er bijna 600 Wattpiek, en dat betekent dat we bijna 500 kWh per jaar kunnen opwekken. Afgelopen weekend haalden we daarvan de eerste vier binnen; nog 496 Killowatturen tegoed. Kost niks We waren niet thuis, maar áls we thuis waren geweest hadden we gratis en voor niks kunnen computeren (0,2 kWh per gemiddelde laptopdag), onze koffiezetter gebruiken en 's avonds de lampen aan (0,01 kWh per spaarlamp per uur). De koelkaststroom (0,23 kWh per dag) kostte niks vandaag. Puzzelen Nu kregen we de helft van onze treinreis cadeau, mits de NS op zonnestroom had gereden. Want met 4 kWh kan je 56 km treinreizen. Je blijft ervan rekenen, van zo'n opbrengst. Het is alleen nog even puzzelen hoe we onze energieleverancier en onze netbeheerder (wie was dat ook weer?) op de hoogte stellen van het feit dat we ze minder nodig hebben. Overal kansen En nu je zelf panelen hebt, zie je ze overal liggen. Een bekend psychologisch effect: als je net een nieuwe jas hebt gekocht, zie je opeens allemaal andere mensen met dezelfde jas. Nooit opgevallen, nu wel.  En wij zien dus ook overal kansen! Waarom ligt het dak van het winkelcentrum niet vol met panelen? Er staat juist overdag van alles aan, van automatische schuifdeuren tot lampen. En die kantoren, waar juist gedurende de zonnige dag druk gewerkt wordt achter computers. Stróom mensen, van je eigen dak! Gratis Bijna zou ik Milieu Centraal verlaten om een nieuw bestaan op te bouwen als zonne-projectontwikkelaar. Maar ik denk toch dat er andere mensen zijn die dat beter kunnen. Er zijn vast wel wat vastgoedtypes die daar brood in zien. Eénmalig aanbod: de eerste die zich meldt krijgt een gratis berekening. En voor wie daarna komt verwijzen we graag naar: www.milieucentraal.nl/zonnepanelen . Ook geheel gratis trouwens. ;-) http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/vier!!/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/july/vier!!/ do, 05 mei 2011 13:57:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/groene(re)-pc/ Het is één van de bijzondere momenten van deze avond: een medewerker van Microsoft deelt zijn vegetarische maaltijd met me. De man is van Engelse afkomst en gestationeerd in Amerika. Zijn komst naar Amsterdam, wat later op de avond, zorgt voor een omslag in de discussie: we schakelen allemaal over naar het Engels, zodat hij mee kan doen. De man is verantwoordelijk voor technologische strategieën rond duurzaam milieubeleid van de softwaregigant . Zijn vegetarisme brengt overal ter wereld verrassingen met zich mee, vertelt hij. Wat krijg ik voorgeschoteld? Waar streven we naar Zo verrassend is ook het menu van de  avond. We praten met een kleine groep mensen over de groene PC. Of praten we over een groen ere PC? Waar streven we naar? Het ideaal, of het verbeteren van de huidige markt? En wat is eigenlijk een groene PC? De jongste modellen zijn zo energiezuinig, zegt de Engelsman, dat je ze bij wijze van spreken beter aan kunt laten staan om nuttig werk te doen. Via internet zijn PC's op afstand in te schakelen om rekenwerk te doen voor wetenschappelijke projecten. Dat scheelt het gebruik van grote computers op een universiteit bijvoorbeeld. Vliegtuigstaarten Microsoft schat dat ICT de snelst groeiende energiegebruiker is. Wereldwijd zorgt het al voor twee procent van de CO2-uitstoot, evenveel als de luchtvaart en het zal die sector snel voorbijstreven. Dat is opmerkelijk om te horen, terwijl je vanuit de ramen van het Microsoftkantoor vele vliegtuigstaarten voorbij ziet schuiven. Het kantoor van de softwaregigant is nog net geen deel van Schiphol zelf, maar veel scheelt het niet. Tachtig procent van de energie die een PC kost, gaat op aan de productie. Het maken kost veel meer energie dat het apparaat ooit in zijn leven zal gebruiken. Fabrikanten zoeken wel naar zuiniger wegen, maar eigenlijk zijn er maar een paar die componenten maken. Zolang daar geen grote revoluties plaats vinden, blijft de productie van de PC relatief veel energie vragen en kun je er maar beter zo lang mogelijk mee doen. Maar zo is niet de praktijk van de consument. Vurig pleidooi De avond is een voortzetting van een eerdere discussie over een groene PC onder anderen vanuit hetkanWel . Dit gaat verder en dieper. Zo haalt heel veel apparatuur de recycling niet. Die afvalberg moeten we terugdringen, vindt Webeatthemountain.com . Een medewerkster van SOMO houdt een vurig pleidooi voor betere arbeidsomstandigheden en goede vakbondsrechten voor mensen die ICT-grondstoffen leveren of spullen maken. Daar mankeert nog heel veel aan. Een groene computer gaat ook goed om met de mensen die hem maken, is het pleidooi. Een fair trade aspect. Toetje van de avond Maar het toetje van de avond is een discussie over het informeren van consumenten. Moeten we u kant-en-klaar steeds de goede merken oplepelen in een permanente Top 10 zoals de HIER-campagne die gaf, of geven we u algemenere tips en koopadviezen a la Milieu Centraal? En wat wilt u als consument? Wilt u een volledig groene PC, inclusief goede arbeidsomstandigheden, milieuvriendelijke materialen, perfecte recycling en wat er verder mogelijk is, of is een groenere dan u nu gebruikt al genoeg? Het was een bijzondere avond, omdat iedereen ervan overtuigd is, dat er vele mogelijkheden zijn voor duurzaamheid in de ICT-wereld die groeit als kool. Daar komt meer van, voorspel ik. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/groene(re)-pc/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/may/groene(re)-pc/ wo, 04 mei 2011 11:15:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/kinderen,-energie-(besparen)-en-konijnen/ Kinderen kosten energie, dat weet iedereen. En veel! Denk maar aan die momenten dat je - de jas is al aan, sleutel in de hand - naar buiten wil stappen maar zoonlief wil nog nét even dat ene autootje meenemen. Hup: hij kiepert de hele speelgoedbak om. Soms heb ik het idee dat ik de hele dag bezig ben om alle troep op te ruimen. En dat kost veel energie. Of 's ochtends als je om vijf uur ineens in de stralende ogen van je kind kijkt die trots verkondigd dat ie nu echt héél goed geslapen heeft. Heel goed? Helemaal niet! Hup! Terug naar je bed! Behoefte Hoe houden ze het zelf vol vraag ik me wel eens af: de hele dag rennen, fietsen, springen… lopend van de kinderboerderij naar huis (hij zou nu echt best moe moeten zijn, ik in ieder geval wel!) ziet hij een berg zand, waar vast alle buurtkatten hun behoefte op doen: hup weg is ie en ik er weer achteraan… Gelukkig geven de schatten ook veel energie terug. Hoe een kind kan genieten van hele kleine dingen, daar wordt ik warm van en hoe hij me napraat: 'Ik hou van jou, liefje!' bij het afscheid op de crèche, tja, dan is mijn hele dag goed. Spelotheek Energie besparen met kinderen, dat is weer iets heel anders. Een gemiddeld kind gebruikt 5.000 luiers voor dat ie zindelijk wordt, de hoeveelheden kleding zijn gigantisch doordat ze zo snel groeien. En wat dacht je van alle energie, grondstoffen en water die het kost om al het speelgoed en de meubels van de kinderkamer te maken… We proberen het goed te doen en dat lukt soms wel en soms niet: onze zoon was al vroeg zindelijk, dat scheelde een jaar aan luiers, hij krijgt voornamelijk tweedehands kleding en de meubels op zijn kamer zijn ook prima te gebruiken als ie straks ouder is. En lang leve het lidmaatschap van de bibliotheek en de spelotheek voor de vele uren aan speelplezier. Bang voor spoken Bij ons brandt 's nachts echter wel de hele nacht de lamp op de overloop, omdat zoonlief anders bang is voor spoken, hij wil het liefst iedere dag in bad en hij houdt nu eenmaal van autoritjes. De ene dag eet hij heel veel en de volgende dag heeft hij na één hap al genoeg. Dus je weet eigenlijk nooit hoeveel je nu op tafel moet zetten en je gooit regelmatig wat weg. Gelukkig hebben we een spaarlamp op de overloop, een badverkleiner zodat ie kan spetteren naar hartenlust in een half zo vol bad en vindt hij reizen met de trein, bus of fiets ook erg leuk. Dankbare afnemers En het eten? We hebben twee konijntjes genomen, dat zijn dankbare afnemers van oud brood en overgebleven groenten of fruit... http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/kinderen,-energie-(besparen)-en-konijnen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/kinderen,-energie-(besparen)-en-konijnen/ do, 28 april 2011 14:45:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/inspiratieportretten/ Nog heel even en de EO stopt met reeks tv-programma's Melk en Honing . Op maandagavond rond half acht op Nederland 2 praat de EO met Bekende Nederlanders over duurzaamheid en kookt een kok een lekkere maaltijd van het seizoen. Duchtig De BN-ers vullen ook een duurzaamheidstest in waar Milieu Centraal zich duchtig tegenaan mocht bemoeien. Het is leuk om het programma te bekijken en te zien hoe ieder op zijn of haar manier worstelt met duurzaamheid, of er juist een levensstijl van maakt. ON-ers In dit laatste geval zijn ook de ON-ers in het programma heel interessant. De programmamakers weten Onbekende Nederlanders te portretteren die op een hele eigen manier duurzaamheid een stap verder brengen. Deze Melk en honing snoepjes smaken goed. Zo was er een portretje van een jonge strandjutter die talloze afvalartikelen van schepen verzamelt en opruimt. Hij roept mensen op om dit ook te doen en met succes. Een hippe jonge vrouw (of schrijf je kek in plaats van hip tegenwoordig) maakt cakejes zonder één enkel dierlijk ingrediënt. Kekke jonge meid Een even kekke jonge meid uit Amsterdam gaat op zoek naar tweedehands meubeltjes en knapt ze op voor de verkoop. In dit filmpje zegt haar vader, die zijn brood verdiende als meubelmaker, slechts één zinnetje, terwijl hij een stoel liefkozend afbikt. "Het gaat om het karakter van het meubel". Duurzame volharding Ik zou zeggen dat het ook om het karakter gaat van al deze mensen in de portretten. Ze vormen op de eerste plaats vaak een mooi tegenwicht. De BN-er in het programma zoekt naar zijn eigen duurzaamheid, de ON-er zwoegt vaak al jaren in duurzame volharding naar het vervullen van zijn of haar ideaal. Blij In goed Rotterdams: niet lullen, maar poetsen. Ze doen het gewoon. De filmpjes zijn letterlijk inspiratieportretten voor de gasten aan tafel en de mensen thuis achter de tv. Daar word ik blij van, dat kan niet alleen het supermooie weer van de afgelopen dagen zijn. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/inspiratieportretten/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/inspiratieportretten/ wo, 27 april 2011 09:13:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/mobiel/ Mobiel zijn betekent voor mij makkelijk en vlot van punt A naar punt B kunnen reizen, liefst met een goede krant om tijdens de reis te lezen. Trein en bus zijn bij mij favoriet voor dagelijks gebruik, aangevuld met de benenwagen. Maar soms is het handiger en sneller om de auto te pakken en even auto-mobiel te zijn. Ik ben zogezegd een keuzereiziger en gebruik een mix aan mobiele middelen. Net zoals het uitkomt. Ligfiets Ik schreef al eens over de boodschappenfiets met grote zwarte tassen en een rekje voorop die ik heb aangeschaft. Nu heb ik er een ligfiets bijgekocht. Die is voor de sport, voor de heb en omdat ik aan het einde van mijn midlife geen 'traditionele' motor wilde kopen. Nog nooit zo fit Af en toe neem ik de ligfiets naar het werk. Een rit van ruim een uur. Dat is maar net iets langer dan de forenzen reistijd die ik normaal nodig heb met trein en bus. 's Morgens blijf ik dus een tijdje langer liggen en intussen maar trappen met de benen. Ik heb nog nooit zo fit achter mijn bureau gezeten. De ligfiets was in het begin wel erg wennen, maar inmiddels valt hij enorm mee en ik val veel minder. Deze fiets is er voor afstanden van minstens twintig  kilometer, waarbij ik de tijd heb om de trein links te laten liggen. Onbetaalbare plek De mix van onze mobiele middelen groeit en het plezier neemt toe. Mobiel liggen, dat was iets voor in een nachttrein, of op een onbetaalbare plek in een vliegtuig. Nu kan ik liggend van de ene naar de andere plek reizen. Afhankelijk van de bestemming, de beschikbare tijd, het uur van de dag en het weer pak ik het geschikte mobiele middel voor de vele dagelijkse verplaatsingen. Bijna altijd is dat milieuvriendelijker dan standaard in de auto springen. Langer liggen Het is in elk geval razend leuk en op drukke momenten zeker niet langzamer. Nee, dit jaar blijf ik wat langer liggen en ga ik niet naar de Auto RAI. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/mobiel/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/april/mobiel/ vr, 15 april 2011 10:01:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/rood-of-groen/ "Welke kleur heeft het verkeerslicht?" Mijn zoontje (2,5 jaar) helpt me tegenwoordig met brandstof besparen. Niet onbelangrijk met de hoogste benzineprijzen ooit in Nederland! Tijdig anticiperen Een van de tips van het Nieuwe Rijden is om tijdig te anticiperen op het verkeer en op verkeerslichten. "Rood!" roept hij als we in de verte al zien dat een verkeerslicht op rood staat, waarna ik de auto in de versnelling van dat moment laat uitrollen en mijn brandstofverbruik terugloopt naar … nul. Uitrollen in de vrij-stand kost wel brandstof (en is minder veilig), ook terugschakelen kost (een beetje) brandstof en er is dan bovendien extra luchtvervuiling door onvolledige brandstofverbranding. Het Nieuwe Rijden dat in 2000 werd gelanceerd is inmiddels niet zo nieuw meer. De naamsbekendheid ligt rond de 80 procent. Maar kent u Het Nieuwe Rijden alleen van naam of kent u ook alle tips? En nog belangrijker: past u ze zelf al toe? Met een online testje van Milieu Centraal komt u er met 12 vragen snel achter of u al een zuinige rijstijl heeft of dat u met wat aanvullende tips extra brandstof kunt besparen. Zoonlief In welke versnelling rijdt u bijvoorbeeld op een 50 of 80 km weg? En hoe vaak laat u uw bandenspanning controleren? Nooit, een paar keer per jaar, of misschien wel iedere dag zoals zoonlief tegenwoordig dagelijks de bandjes van zijn loopfietsje wil oppompen. De fietspomp heeft een onbegrijpelijk grote aantrekkingskracht op hem gekregen sinds zijn vader een keer zijn band moest plakken… 10 procent brandstof besparen Met het opvolgen van de tips van Het Nieuwe Rijden kan de gemiddelde automobilist 10 procent brandstof besparen; dat komt neer op zo'n 180 euro voor een gemiddelde rijder. Nieuwsgierig? Kijk dan op zuinige rijstijl en doe de test ! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/rood-of-groen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/rood-of-groen/ do, 31 maart 2011 11:02:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/bioplastic-niet-wat-het-lijkt/ Soms is iets niet zoals het lijkt, of zoals je denkt. Neem nou bioplastic. Iedereen denkt logischerwijze dat het voordeel van bioplastic zit in het feit dat het afbreekbaar is. Maar het grootste voordeel van bioplastic is dat het aardolie uitspaart. Het produceren van bioplastic kan voor het grootste deel uit een stof als mais bijvoorbeeld die je elke keer opnieuw aanplant. Dat scheelt zo'n twintig procent aan energie. Vaak zit er wel iets van aardolie in bioplastic om het beter bestand te maken tegen water. Wanneer het bioplastic eenmaal zijn werk heeft gedaan kun je dat het beste met de aparte plastic inzameling meegeven, tenzij er veel voedselresten in zitten natuurlijk. Dat is het meest milieuvriendelijk, want het levert een recyclebaar product op). Vorm van biomassa Op de tweede plaats komt verbranden. Dat levert duurzame energie op omdat  bioplastic een vorm van biomassa is. In dat geval verbrandt het bioplastic mee het de rest van het huishoudelijk afval. De minst milieuvriendelijke mogelijkheid bij bioplastic is om het te laten composteren. Dan valt het in een professionele composteerinstallatie uit elkaar in CO2 en water en nauwelijks compost. Daar heb je veel minder aan dan aan een gerecycled product, of aan de energie die vrijkomt bij verbranding. Onjuist milieuadvies Soms is iets niet zoals het lijkt, of zoals je denkt. Afgelopen donderdag zond de Keuringsdienst van Waarde een programma uit over bioplastic . De programmamakers laten zien dat bioplastic in een compostereerinstallatie uitgezeefd wordt om daarna verbrand te worden. Het woord zonde valt een paar keer in de uitzending. Dat is helaas een onjuist milieuadvies. Doe dat plastic nou gewoon in die bekende Plastic Heroes zakken of bakken. Bioplastic is herkenbaar aan een kiemplantlogo. Kijk voor meer informatie op www.milieucentraal.nl of check www.afvalscheidingswijzer.nl . Ook te downloaden op de iPhone! http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/bioplastic-niet-wat-het-lijkt/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/bioplastic-niet-wat-het-lijkt/ ma, 14 maart 2011 10:49:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/heibel-over-plastic-afval/ Er is heibel in afvalland. Volgens afvalophaler en -verwerker Van Gansewinkel wordt de helft van het apart opgehaalde plastic in Duitsland verbrand. Volgens Nedvang, de organisatie van het Nederlandse bedrijfsleven - bekend van Plastic Heroes, wordt 80 procent van het opgehaalde plastic hergebruikt. Geloof me, er is geen interessantere en meer ingewikkelde wereld dan die van het afval. Dus als daar heibel is, vraagt dat om veel uitleg en ik doe hier een poging. Sinds 1 januari van dit jaar zijn gemeenten verplicht om plastic als een aparte afvalstroom te behandelen. Meestal bent u, lezer, degene die het plastic aan de bron scheidt. U houdt het apart in een speciale Plastic Heroes zak. Soms haalt een gemeente die op, soms moet u hem zelf wegbrengen, soms is er nog niks geregeld in een gemeente. Soms mag het plastic bij het gewone vuil en haalt een installatie het er automatisch uit. Net als een blikje dat u ook niet apart hoeft in te leveren. Hoogwaardiger In die zak gaan allerlei soorten plastic. Wij kunnen moeiteloos zeven soorten opnoemen. Uw zak vol plastic kan het beste nog een keer gesorteerd worden. Dat kan en gebeurt ook deels. Hoe beter de stromen zijn te scheiden, des te hoogwaardiger is de uitkomst van de plasticscheiding. Van een PET-fles kun je een fleecetrui maken bijvoorbeeld. Bermpaaltje Plastic verbranden is een laagwaardige manier van plastic recyclen. Maar dat is nog altijd beter dan het plastic samen met het huisvuil verbranden. Als het ingezamelde plastic zoveel mogelijk in soorten is gescheiden, blijft een deel over. Wanneer daar niet eens een bermpaaltje van te maken is, krijgt het de vorm van een verbrandingskorrel. Daar zit meer energie in dan plastic in huisvuil. Simpel gezegd: verbranden levert meer warmte op en dus meer stroom dan plastic samen met huisvuil verbranden. Maar wat is de conclusie van het verhaal? Nou, er zijn criteria om uit te maken of plastic scheiding nu wel of niet werkt. Die zijn afgesproken tussen het bedrijfsleven en de overheid. Ten eerste moeten er voldoende hoogwaardige producten uit voortkomen. Ten tweede moet er voldoende plastic zijn ingezameld. Ook dat is een afspraak tussen bedrijfsleven en overheid. Geslaagde actie Er komt steeds nieuw plastic op de markt in de vorm van verpakkingen. Daarvan moet 38 procent worden opgehaald. Over een aantal jaren moet dat zelfs 42 procent zijn. Dan kun je spreken van een geslaagde plasticinzameling. Beide partijen spreken in de publiciteit nu over wat er met opgehaald plastic gebeurt, maar daar gaat dus iets aan vooraf. Al maanden is het wachten op cijfers van het minister van Infrastructuur en Milieu (voorheen van VROM). Zolang die niet bekend zijn (en blijkbaar zit er een kink in de kabel) is niet helder te krijgen of de plastic inzameling een top of een flop is. Bij voldoende inzamelen en voldoende hoogwaardigheid is de inzameling zeker beter voor het milieu, kan ik u verzekeren. Ruziënde partijen Intussen ruziën twee partijen en wordt u niks wijzer. Ik ga gewoon door met het vullen van de aparte plastic zak en ik hoop u ook. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/heibel-over-plastic-afval/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/maart/heibel-over-plastic-afval/ do, 03 maart 2011 09:56:00 7258 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/ik-heb-een-auto-gekocht-hij-is-blauw/ Maar mijn auto is meer dan alleen blauw. Mijn nieuwe tweedehands auto is klein van buiten, ruim van binnen, veilig volgens de crashtest en is bovenal heel zuinig. 1 op 20 volgens de fabrieksopgave, en hoewel dat de uitkomst is van een onrealistische test rijd ik volgens mijn boordcomputer momenteel gemiddeld 5,6 liter op 100 kilometer. Da's bijna 1 op 18. Daar ben ik niet ontevreden over. (Zelfs dan weet je nog niet zeker of dat echt zo is, ook boordcomputers willen nog wel eens gunstiger uit de bus komen dan het werkelijk verbruik is, maar daar later meer over.) Dure hobby Nu rijd ik natuurlijk keurig volgens Het Nieuwe Rijden en rijd ik meestal 100 op de snelweg in plaats van 120, dat scheelt 20 procent brandstof (en daarmee ook 20 procent extra CO2uitstoot). Straks als ik 100 km/u in plaats van 130 rij scheelt dat zelfs 30 procent aan brandstof. Hard rijden is daarmee een dure hobby geworden, zeker met de huidige hoge brandstofprijzen... Huilende peuter Toen ik - al weer 18 jaar geleden - het huis uitging gebruikte ik primair de fiets en het OV en daarnaast deed ik aan carpoolen, vooral tijdens de vakanties (liften). De laatste zes jaar had ik -naar volle tevredenheid overigens- een deelauto abonnement. Toen ik weer eens aan het slepen was met een zware kinderstoel onder de ene arm en - de dag was te lang geweest- een huilende peuter in mijn andere arm dacht ik: "waarom doe ik dit ook al weer?" Het was tijd voor een eigen auto-tje. Gelukkig was daar het advies van de website en de advies op maat auto kopen  die Milieu Centraal samen met de ANWB heeft ontwikkeld. Mooi kleurtje Koop een kleine, zuinige auto, zo jong mogelijk. Nou dat is gelukt. Bouwjaar 2007, mooi kleurtje trouwens. En dan nu de ultieme vrijheidsbeleving: zoonlief en ik, we stappen zo in en kunnen meteen wegrijden. Heerlijk, en we hoeven er lekker niet over na te denken wanneer we weer terug zijn, want zelfs al blijven we eten en ook nog logeren, de auto hoeft niet op tijd terug voor de volgende gebruiker. Stilletjes voor de deur Feit blijft natuurlijk wel dat ie 't grootste gedeelte van de tijd stilletjes voor de deur staat, want werk is op fietsafstand en de kinderboerderij is om de hoek… Wil iemand delen? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/ik-heb-een-auto-gekocht-hij-is-blauw/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/ik-heb-een-auto-gekocht-hij-is-blauw/ vr, 25 februari 2011 10:40:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/beetje-actie-op-zn-tijd/ Eens even kijken, welke zal ik uitzoeken? Op ikkominactie.nl komt de ene na de andere mogelijkheid om in actie te komen voor een betere wereld. Vandaag zijn ze gestart, want geen moment is verkeerd om de wereld te verbeteren. Been there, done that Wil ik iets met eerlijke handel, of iets voor het klimaat? Hmmm, nog best wel ingewikkeld kiezen. Een aantal dingen zijn al vanzelfsprekend. Ons bedrijf heeft ook een aantal suggesties op deze site gezet, iets doen tegen voedselverspilling bijvoorbeeld. Maar ja, been there, done that, die kan ik overslaan. Ja, ik verspil wel eens , waarvoor ik ongenadig op mijn flikker krijg, maar ik probeer toch echt wel een beetje bewust te leven. Die bumpersticker om zwerfafvalvrij te rijden bijvoorbeeld, kan ik enkel op mijn fietsspatbord plakken. Ik heb geen bumper waar hij op kan. Eten zonder vlees doe ik vrijwel dagelijks (wel vis, maar ook dan let ik een beetje op bij het kopen), dus wat zal ik nou kiezen. Fleecevestje Mijn oog valt op een donatie tegen blindheid . Daar heb ik wel wat mee, want tussen mijn oog en het beeldscherm zit een computerbrilletje. Zonder brilletje kan ik deze tekst niet lezen, maar ook geen krant meer, of een mailtje van een collega. Ik help graag kinderen die letterlijk geen zicht meer op de toekomst dreigen te hebben. Vind ik wel een heel goed doel. Dus klikken en doorklikken en op naar een anonieme gift. Vooruit dan maar, mijn plannetje is opgeslagen in mijn profiel ('fleecevestje' heet ik en ik heb nog geen vrienden). Ik kom hier weer terug. Een beetje actie op zijn tijd kan geen kwaad. Of blijft u een beetje stil zitten achter glas in de winterzon? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/beetje-actie-op-zn-tijd/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/beetje-actie-op-zn-tijd/ di, 22 februari 2011 10:41:00 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/hoeveel-duurzamer-wil-je-het-hebben/ Okay, de afdeling lakken en kitten zijn niet zo aan mij besteed. Ik geloof echt wel, dat ze goed hechten en houden en verbaas me over een beursaanbieding. Bij een aantal blikken lak krijgt de koper een snelle rit in een raceauto of een luxe rit in een dure auto cadeau. Blijkbaar spreekt dat de beursbezoekers aan. Stunt Wat mij aanspreekt is de grote aandacht voor alle mogelijke vormen voor energiezuinige huizen op deze bouwbeurs. Je ziet er muren die doen denken aan de kasteelmuren van vroeger, zo dik. Alleen heeft deze variant een vulling van cellulosevlokken, gemaakt uit papier. Zo'n muur isoleert als de beste en kun je toepassen in een passiefhuis. Een dergelijk huis is superzuinig met verwarming. Zelfs bestaande huizen zijn tot passiefhuis om te bouwen. Dat is toch wel een stunt. Zorgenvrij Minder ver gaat het isoleren van een zolder. Een isolatiebedrijf laat zien hoe het plaatsen van isolatiepanelen tegen het schuine zolderdak een fluitje van een cent is. De platen schuiven over een soort houder. De hele boel is luchtdicht, voorzien van een afwerkstrips en zorgenvrij. Ze hebben ook afbreekbare piepschuimkorrels in hun assortiment. Die piepschuimkorrels spuit je met wat lijm in een spouwmuur die daarna lekker geïsoleerd is. Hoe de korrels na de sloop loskomen van de stenen, kan de behulpzame man in pak van het bedrijf niet precies uitleggen. Gewoon piepschuim is te recyclen, je maakt er nieuw piepschuim van. Dit product kan bij wijze van spreken na gebruik op de composthoop. Inspirerend In het houtpaviljoen zijn verduurzaamde houtsoorten te zien. Eén daarvan gaat vijftig jaar mee. "Een boom groeit veertig jaar", zegt de standhouder. Ja, tegen die redenering kun je niet op. De houten deur overleeft de groeiende boom. Als zo'n bos duurzaam beheer kent, is er niks aan de hand. Hoeveel duurzamer wil je het hebben? En natuurlijk liggen op de bouwbeurs de zonnepanelen uitgesteld. In de jongste versie liggen ze op een wit plat dak. Wit reflecteert de zon en dat scheelt warmte binnen in de zomer. Het paneel zorgt voor stroom in huis. Wat is het inspirerend om alle mogelijkheden te zien. Duurzame make-over Nieuwbouwhuizen moeten in 2020 energieneutraal zijn. Over negen jaar komen er enkel nog huizen op de markt die net zoveel energie maken als ze opwekken. Maar het duurt nog een kleine eeuw voor we allemaal in zo'n huis wonen. Dat ga ik niet halen, maar ondertussen kunnen veel bestaande woningen een duurzame make-over krijgen, dankzij al die andere duurzame oplossingen voor bestaande bouw. Op technisch gebied houdt niks ons  tegen. http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/hoeveel-duurzamer-wil-je-het-hebben/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/hoeveel-duurzamer-wil-je-het-hebben/ di, 15 februari 2011 10:42:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/mn-warme-trui-is-een-fleece-vestje/ Mijn warme trui is een fleece vestje. Vandaag is het Warme Truiendag, maar ik zat toch echt gisteren al in mijn fleece vestje. Gisteren werkte ik namelijk thuis, een groot voorrecht bij Milieu Centraal om af en toe te mogen doen. Dat was ook heel praktisch, want ik had een tandartsafspraak in mijn dorp. Zo scheelt het veel gereis. Het fleece vestje is ook heel praktisch. Het is marine blauw en heeft een fijne rits. De kleur staat totaal niet bij mijn huidige kleding, maar thuis zijn geen collega's en niemand ziet het. Mijn fleece vestje is comfortabel en warm. Hij maakt net het verschil tussen de kamer koud of warm aanvoelen. Spartaanse levensstijl Mijn thermostaat? Die staat op 19,5 graden. Zou eigenlijk een graadje terug moeten op de Warme Truiendag. Niet dat ik iets tegen bewust stoken heb. Integendeel. Mijn verwarming gaat alleen aan als het echt nodig is, zonder te vervallen in een Spartaanse levensstijl. 's Morgens ga ik binnen drie kwartier de deur uit. Dan is de verwarming echt niet nodig. In de slaapkamers en de keuken staan de radiatoren dicht, tenzij ik even aan het koken ben of voor het slapen gaan de kou wil verdrijven. Nee, geen Spartaanse toestanden, maar wel bewust omgaan en een fleece vestje en warme pantoffeltjes. Energierekening valt dan tegen Gisteren hebben we ook een persbericht de wereld in gestuurd. Een gemiddeld rijtjeshuis was in 2010 ruim 130 euro meer kwijt aan stookkosten. We zijn die koude winters niet meer gewend en dan valt de rekening tegen. Huistrui Een fleece vestje of een warme trui aantrekken is prima. Maar je hele huis een warme trui aantrekken is kan ook. Zoals mijn fleece vestje werkt voor mij, zo werkt isolatie voor het huis. Volgend jaar ook een warme huistruiendag? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/mn-warme-trui-is-een-fleece-vestje/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/mn-warme-trui-is-een-fleece-vestje/ vr, 04 februari 2011 10:43:00 7271 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/biertje/ Het grote voordeel als directeur van Milieu Centraal is dat je met alle onderwerpen te maken krijgt: van afval tot zonnepanelen, van mobiliteit tot moestuin. Milieu hoort overal bij. Zo mocht ik onlangs spreken op het congres van de Nederlandse bierbrouwers. Ja, ook die sector is druk doende met verduurzaming van haar bedrijfsprocessen. Terecht, want voor de aanbouw van de hop en de gerst is land nodig en voor het brouwen tientallen liters water voor één liter bier. Over de verpakking van bier is al jarenlang gedoe wat het beste is: statiegeldglas, wegwerp of blik? Onzekerheidsmarges De kennisbasis van Milieu Centraal leverde de cijfers. Je kunt beter bier kunt drinken dan wijn: bier: 0,8, wijn 2.3 CO2 equivalenten per kilo. De footprint van bier is dus drie keer zo klein! Dat heeft te maken met grondgebruik: er is veel meer landbouwgrond (druivenkweek) nodig om tot 1 liter wijn te komen, bier kost minder grondstof (gerst etc.), want het is grotendeels water. Dat waterverbruik is de sector succesvol aan het verminderen. Komt vervolgens de vraag bij me op: kunnen de grondstoffen ook biologisch geteeld worden? Daar willen de brouwers nog niet echt aan: duurder en onzekerheidsmarges in de opbrengst. Jammer, want met duurzaam verbouwde gerst draag je ook nog eens bij aan beter beheer van landbouwgronden en dus natuurontwikkeling. Verpakkingen dan? Ik zie het publiek in de zaal een beetje moeilijk kijken. Daar dachten ze nou juist vanaf te zijn met het convenant verpakkingen en zwerfafval. Fijntjes wees ik erop dat de footprint van statiegeldglas-blik-wegwerpglas 1-3-8 is. En dat bij blik het slechter recyclebaar aluminium steeds meer gebruikt wordt, wat niet zo'n goed idee is. Staal scoort stukken beter. Kortom: er zitten vele aspecten aan het brouwen van een biertje. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het transport… Langzaam 'duwen' Zo is het eigenlijk met alle milieudiscussies, je bent nooit klaar. Heb je één deel van de discussie gehad, of één probleem getackeld, komt er weer een ander aspect opduiken. De een noemt dat dan voortschrijdend inzicht, de ander wordt er moedeloos van. Dat is jammer, want daarmee ontneem je je zelf de kans om problemen uiteindelijk wel meester te worden. Er zal aan iedere oplossing een nieuw probleem vastzitten, maar dat is nog geen reden om niet stug door te zetten. Dit noem ik vaak 'langzaam duwen'. Het langzaam-duwen-gevoel  had ik laatst sterk bij een discussie die eigenlijk neerkwam op de vraag: moet je het goed doen of kan het beter? Kan de consument altijd de meest duurzame keuze maken? Ik ben daar voor mezelf redelijk principieel en voor de ander nogal pragmatisch in. Voor veel consumenten is een kleine stap vaak een alternatief waar ze makkelijk voor kunnen kiezen. Een voorbeeld is Utz Kapeh of Max Havelaar. De lat van Utz ligt lager, maar ze bereiken wel een groot volume.  Moet je daar dan op tegen zijn?  Wat mij betreft geldt ook hier 'langzaam duwen'. Utz duwt de markt vooruit, de normen van Max blijven trekken als meest duurzame alternatief.  Zo gaat de hele markt steeds verder de goede kant op. Stappen met impact Terug naar het biercongres. Daar kwamen na afloop een aantal brouwers naar me toe met initiatieven in hun bedrijf over mvo en verduurzaming. Ik ben daar blij mee. Want al kan het wat mij betreft allemaal best wat sneller, zij zetten stappen met impact op een markt waar miljoenen in omgaan. Dat zijn per definitie grote stappen, hoe klein ze ook zijn. Met plezier dronk ik nog een biertje met de heren. Deze column verscheen tevens in het blad van de VVM , vereniging voor milieuprofessionals http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/biertje/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/februari/biertje/ wo, 02 februari 2011 10:07:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/de-tent-uit-lokken/ Begin januari is de Vakantiebeurs open. Dat is gelukkig net zo'n zekerheid als het lengen der dagen sinds 21 december. In een heel ver verleden heb ik een blauwe maandag toerisme gestudeerd en ook toen al was de jaarlijkse Vakantiebeurs vaste prik. Dit evenement trekt zoveel belangstelling dat we vlak voor de publieksopening van dit jaar als Milieu Centraal een persbericht uitbrengen. Onderzoek van GfK We hebben het zelf laten onderzoeken door GfK: mensen met een caravan of camper zijn nauwelijks te bewegen om hun voertuig te laten staan en een stacaravan of vakantiehuisje te nemen. Ze houden vast aan de vrijheid en vertrouwdheid van hun eigen huisje op wielen ook al kost dat in veel gevallen meer geld en zorgt het voor meer CO2. Meer CO2 veroorzaken als je een caravan trekt is niet zomaar een loze kreet. Een caravan trekken verhoogt het brandstofverbruik met wel zestig procent. Als caravanbezitter moet je daar toch enige last van hebben. Likkebaardend wachten Tegenover het kantoor van Milieu Centraal ligt een benzinestation en geloof maar dat ze daar met huidige brandstofprijzen likkebaardend staan te wachten op grootverbruikers. Met het persbericht willen we caravan en camperbezitters uit de tent lokken. Niet letterlijk, want een tent is onverslaanbaar als milieuvriendelijke vakantie, maar figuurlijk. Het is altijd goed om na te denken over wat je aan het doen bent en daar verandering in aan te brengen als dat een verbetering betekent. Voor jezelf en voor het milieu. Twijfelt u mee? Al begrijp ik tegelijkertijd best dat mensen met een caravan bereid zijn om wat extra te betalen voor de vertrouwdheid van hun eigen omgeving terwijl ze in een hele vreemde omgeving verblijven. Dat heet geloof ik een culturele luchtbel. Je rijdt rond in een buitenland, maar eigenlijk ben je een Nederlands mini-maatschappijtje. Zo'n beetje als thuis. Vaste prik. Maar om daar nou zoveel benzinestations blij mee te maken? Twijfelt u een beetje met me mee? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/de-tent-uit-lokken/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/de-tent-uit-lokken/ do, 27 januari 2011 10:44:00 7273 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/green-deal/ Het Kabinet pleit voor een Green deal, "om consumenten en bedrijven beter bij het energiebeleid te betrekken. Belemmeringen om energie te besparen moeten worden weggenomen". Wie de term 'Green Deal' voor het eerst heeft voorgesteld is niet meer te achterhalen, maar ik doe graag mee! Want het vergroenen van onze economie en energie vergt de inzet van alle partijen; overheid, bedrijfsleven, organisaties en dus ook van u en ik. Bij deze twee onderwerpen waar ik graag een Green deal over sluit: energiebesparing en duurzaam inkopen. Topprioriteit Milieu Centraal is met deze materie dagelijks bezig. Afgelopen jaar belden duizenden particulieren met vragen over energiesubsidies, zowel financieel als inhoudelijk. Er is interesse, het voornemen om energie te besparen wordt omgezet in actie. Niet alleen de huiseigenaar en het milieu worden daar beter van, ook het MKB profiteert; adviseurs, aannemers en installateurs kunnen hun duurzame diensten aanbieden. De Green Deal zet dus terecht in op energiebesparing in de gebouwde omgeving. Naast financiële prikkels is goede voorlichting daarbij essentieel. Voor Milieu Centraal blijft dit onderwerp dan ook topprioriteit. Minder gedoe Een andere goede Green Deal: duurzaam inkopen door de overheid. Een al langer lopende deal met  marktpartijen. De overheid is een van de grootste inkopers, van kantoorspullen tot waterbeheer wordt voor 50 miljard euro per jaar ingekocht. Dit geld groen besteden stimuleert de vergroening van diensten en producten en zorgt voor een enorme innovatie-sprong in de markt. Zo zorgt de Green Deal voor invulling van de 'I' van het nieuwe ministerie EL&I zonder daar iets voor te hoeven doen! Recente signalen dat duurzaam inkopen zijn doel mist door te omslachtige procedures moeten serieus genomen worden, zonder het kind met het badwater weg te gooien. Met minder gedoe kan het principe fier overeind blijven. Vertrouwen in elkaar is het leidende principe voor een geslaagde Groene Deal. Vertrouwen in marktpartijen heb ik in ruime mate. Ik zie het om mij heen; het bedrijfsleven reageert op de consumentenvraag voor groenere producten en diensten en werkt  intrinsiek gemotiveerd aan duurzaamheid. Minder vertrouwen in de overheid Mijn vertrouwen in de overheid als groene partner is minder groot. Continuïteit in regelgeving ontbreekt, subsidieregelingen die dan weer worden aangekondigd en dan weer ingetrokken, dalende ambities als het gaat om het halen van klimaatdoelen. Daar vergroenen we onze energie en economie niet mee. Als overheid, bedrijven, organisaties en consumenten samen werken kunnen we slagen maken. Dat is harder nodig dan ooit.  Daarom ondersteun ik  het maken van groene deals. Waar kan ik tekenen? Ed Nijpels, voorzitter Milieu Centraal http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/green-deal/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/green-deal/ di, 18 januari 2011 10:39:00 7269 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/neem-jij-brood-mee/ Sinterklaas is allang weer weg, maar de schimmel niet. Sorry, in mijn keuken ligt een plastic zakje met brood te verschimmelen. Ik schat dat het om een sneetje of acht gaat. Dat komt zo - en nou wordt het even heel persoonlijk - ik heb een LAT-relatie. Als zij naar mij komt, of ik naar haar ga, is de vraag, of er de volgende ochtend wel brood in huis is voor het ontbijt. Eén van de meest gestelde vragen bij ons is "Neem jij  brood mee?" Daarna is de meest gestelde vraag: "Neem je mijn bril mee?", maar dat terzijde. Broodtransporten De broodtransporten zorgen ervoor dat we 's morgens ontbijt hebben en een lunchpakketje mee kunnen nemen zonder dat we brood overhouden. Maar ja, toen was het kerst en oud en nieuw en al die onregelmatige en overmatige feestdagen schopten onze hele ritme in de war. Dus nou had ik brood over, en zij ook. En we doen gewoon mee met al die andere mensen die ook wel eens eten weggooien. Hè jammer. Vooral oude mensen vinden dat zonde en gelijk hebben ze. Wijlen mijn moeder heeft geleefd van tulpenbollen en ze ondernam zelfs hongertochten met een kar met houten wielen. Dat is echt waar. Verder schimmelen in mijn keuken Wanneer wij als kinderen van na de koude oorlog voedsel weggooien, denken we vooral aan energieverspilling. Alle moeite en brandstof en milieugevolgen die in het voedsel zijn gestopt, hebben geen nut gehad, helaas. De boterhammen schimmelen verder in mijn keuken. Ik ga ze weggooien - en nogmaals sorry. Ik eet vanavond heel erg afgepast. Mijn nog goede brood gaat daarna mee naar haar. Hallo schat, heb je dit gelezen? http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/neem-jij-brood-mee/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/neem-jij-brood-mee/ ma, 10 januari 2011 10:48:00 7260 http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/overenthousiast-energie-besparen/ Soms kan ik een beetje overenthousiast te werk gaan. Heb ik eenmaal in mijn hoofd dat de kledingkast opgeruimd moet worden, dan haal ik meteen àlle planken leeg totdat truien, broeken en T-shirts ( in alle kindermaten, want ik krijg vaak tweedehands kleding) door elkaar op de grond liggen en ik een voor een alles uitsorteer. Zoonlief vind het prachtig en maakt er meteen een verkleedfeestje van. Ik realiseer me pas halverwege hoeveel werk het eigenlijk is, maar ach, tijd heb je nu eenmaal wat meer in de vakantie. Dat zal mij niet overkomen, dacht ik Zo was ik enkele weken geleden ook lekker bezig vond ik zelf, toen ik in een doe-het-zelf zaak was. Ik stond bij de bespaarstekkers en kocht er maar meteen een heel stel. De computer had er al een, maar nu kon ik ze ook plaatsen tussen audio-apparatuur en het stopcontact om stand-by verbruik te verminderen. Milieu Centraal heeft berekend dat een gemiddeld huishouden voor ruim 60 euro per jaar uitgeeft aan vermijdbaar stand-by gebruik. Dat zal mij toch niet overkomen, dacht ik, dus hup: ook een bespaarstekker voor het koffiezetapparaat en de waterkoker, ondanks dat ik eigenlijk niet wist of deze apparaten wel stand-by verbruik hebben in hun uit-stand. Energiemeter bracht uitkomst Toen we voor de feestdagen een splinternieuwe broodrooster kregen en ik me af vroeg hoeveel die lekkere toastjes mij eigenlijk waard zijn en hoeveel ze me kosten aan energie wilde ik echt weten hoe het zit. Een energiemeter bracht uitkomst. Wat bleek? Twee broodjes roosteren kost mij 0,027 kWh dus dat komt overeen met zo'n 0,006 eurocent. Een volle kan water koken kostte 0,141 kWh (zo'n 0,031 eurocent); al een stuk meer. Een goede gewoonte dus om thee in een thermoskan warm te houden in plaats van steeds een kopje water te verwarmen. Ik kwam er met de energiemeter meteen achter dat de waterkoker geen extra bespaarstekker nodig heeft, hij heeft geen stand-by of sluipverbruik. 9.000 boterhammen roosteren En toen ik toch bezig was wilde ik wel eens uittesten of het inderdaad klopte wat er op onze site staat over computers. Verbruikt mijn oude desktop computer van zeven jaar oud inderdaad drie keer meer energie dan de laptop (die ook al weer vijf jaar oud is)? Wat bleek: we zijn erg voorzichtig met de berekening op onze site. Mijn laptop bleek ruim 5 keer zuiniger dan mijn desktop computer. Verbruikt mijn laptop 0,026 kWh in een uur met licht computerwerk (0,006 eurocent), mijn desktop verbruikt maar liefst 0,138 kWh in een uur (0,030 eurocent). Als ik uitga van 3 uur computergebruik per dag is dat op jaarbasis 33,25 euro voor de desktop en 6,20 euro voor de laptop. Een besparing van 27 euro per jaar. Daar kan ik wel 9.000 boterhammen voor roosteren! Weg ermee! Voor mij is het duidelijk: weg ermee! Een goede reden om van dat bakbeest van een computer af te komen en die computerkast moet er meteen ook uit, besluit ik. Naar de tweedehands winkel, wie weet is iemand anders er wel blij mee, hoewel…. Misschien is recyclen voor het milieu wel beter. Onze kennisafdeling zwoegt nog op een goed advies hierover… Zo. Opgeruimd staat netjes. En het is nog niet eens voorjaar ... http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/overenthousiast-energie-besparen/ http://blog.milieucentraal.nl/blog/2011/januari/overenthousiast-energie-besparen/ di, 04 januari 2011 11:04:00