|
Dat is raar. We staan samen voor het stoplicht, zij op een
scooter, ik op mijn ligfiets. Die scooter, met toch een vrij nieuw
uiterlijk, is technisch niet helemaal lekker. De motor is
afgeslagen.
Uurtje uit bed
We staan samen stil te zijn. Het enige geluid komt van auto's
die stationair draaien voor hun eigen rood. Of van auto's die net
groen hebben gekregen. Het is nog vroeg, net kwart over zeven op de
woensdagmorgen. Ik ben hooguit een uurtje mijn bed uit en hoewel
mijn ogen open zijn en mijn benen de pedalen rondkrijgen, is het
bewustzijn nog geen honderd procent.
Rechts van me gaan er steeds meer lampjes uit, het teken dat
groen nadert. Mijn voet gaat op de trapper om aan te zetten. De
remmen gaan los. De scooterrijdster zet háár linker op een
treeplankje en pakt rechts het stuur wat steviger vast. Alle auto's
staan nu stil. Tweewielers krijgen hier hun eigen groen.
Zoals het hoort
Het is zover, we mogen weg. De scooter scheurt weg, bochtje naar
links het fietspad af en direct naar rechts de weg op binnen de
bebouwde kom zoals het hoort. Ik zet aan en maak dezelfde bochten,
maar dan richting een fietspad aan de overkant van de weg. Zoals
het hoort.
Volkomen lekker
De scooter is al uit zicht. Geluidloos. Weggereden zonder hels
kabaal en zonder een wolk van slecht ruikend ongezond gas achter
zich aan. Die scooter is technisch volkomen lekker. Goedemorgen Van
Dijk, het is een elektrische scooter.
|